Бидон ки қуръони хондани фозилтарин ибодотаст , хосса ки дар намоз буд бар пои истодаи расӯл ( с ) гуфт , « фозилтарин ибодати уммати ман қуръон хонданаст » ва гуфт , « ҳаркии вайро неъмати қуръон хондан доданду пиндорад ки ҳеҷ касро бузургтар аз он ки вайро додаанд чизе додаанд , хирад доштааст чизеро ки ҳақи таъолии онро азим доштааст » ва гуфт , « агар ба мисли қуръонро дар пӯстӣ кунанд ва дар оташ афкананд , оташи гирд он нагардад » ва гуфт , « рӯзи қиёмати ҳеҷ шафиъ нест ба наздики ҳақи таъолии бузургвортар аз қуръон на паямбар ва на фиришта ва на ғайри эшон » ва гуфт , « ҳақ таъолӣ мегуяд , « ҳаркиро қуръони хондан аз дуо кардан машғӯл кунад , ончии фозилтарин савоб шокиронаст вайро ато кунам » ва гуфт , расӯл ( с ) ки , « ин дилҳо зангор бигирад ҳамчун оҳан » , гуфтанд , « ё расӯли аллоҳ ! ба чаҳ задуда шавад ? » гуфт , « ба хондани қуръону ёд кардани марг » ва гуфт , « ман рафтам ва шуморо ду воъиз мондам ки ҳамеша шуморо панд медиҳанд , яке гуё ва яке хомӯши воъиз гуё қуръонасту воъизи хомӯш маргаст . »

بدان که قرآن خواندن فاضل ترین عبادات است، خاصه که در نماز بود بر پای ایستاده رسول (ص) گفت، «فاضل ترین عبادت امت من قرآن خواندن است» و گفت، «هرکه وی را نعمت قرآن خواندن دادند و پندارد که هیچ کس را بزرگتر از آن که وی را داده اند چیزی داده اند، خرد داشته است چیزی را که حق تعالی آن را عظیم داشته است» و گفت، «اگر به مثل قرآن را در پوستی کنند و در آتش افکنند، آتش گرد آن نگردد» و گفت، «روز قیامت هیچ شفیع نیست به نزدیک حق تعالی بزرگوارتر از قرآن نه پیمبر و نه فرشته و نه غیر ایشان» و گفت، «حق تعالی می گوید، «هرکه را قرآن خواندن از دعا کردن مشغول کند، آنچه فاضلترین ثواب شاکران است وی را عطا کنم» و گفت، رسول (ص) که، «این دلها زنگار بگیرد همچون آهن»، گفتند، «یا رسول الله! به چه زدوده شود؟» گفت، «به خواندن قرآن و یاد کردن مرگ» و گفت، «من رفتم و شما را دو واعظ ماندم که همیشه شما را پند می دهند، یکی گویا و یکی خاموش واعظ گویا قرآن است و واعظ خاموش مرگ است.»

Ва ибн масъӯд мегуяд , разии аллоҳи анҳу , « қуръон бар хонед ки музд ҳар ҳарфии ду ҳасанааст ва нагӯям ки ?илами як ҳарфаст , лекини алиф ҳарфӣасту лоами ҳарфӣ ва мем ҳарфӣ »у Аҳмади бен ҳнил , разии аллоҳи анҳу , гуяд , « ҳақи таъолиро ба хоб дидам гуфтам ёрб ? тақарруб ба ту ба чаҳ чизи фозилтар ? гуфт : ба каломи қуръон агар маънӣ фаҳм кунанд ва агар на ? агар маънӣ фаҳм кунанд ва агар на ?

و ابن مسعود می گوید، رضی الله عنه، «قرآن بر خوانید که مزد هر حرفی دو حسنه است و نگویم که الم یک حرف است، لیکن الف حرفی است و لام حرفی و میم حرفی» و احمد بن حنیل، رضی الله عنه، گوید، «حق تعالی را به خواب دیدم گفتم یارب؟ تقرب به تو به چه چیز فاضلتر؟ گفت: به کلام قرآن اگر معنی فهم کنند و اگر نه؟ اگر معنی فهم کنند و اگر نه؟