Ибн мсъўФ мегуяд , разии аллоҳи анҳу , ки дар қуръони ду оятаст ки ҳеҷ кас гуноҳӣ накунад ва ин ду оят бархонад ва истиғфор кунад алои гуноҳ вай биёмурзанд . « волзини азои Фълўи фоҳиша ӯ злмўои анФсҳм , зкрўооллаҳ , ФостғФрўи алзнўбҳм » алоиаҳ ва ман иъмли сӯъ ӯ излм нафса сами истғФроллаҳи иҷди аллоҳи ғФўрои рҳимо .

ابن مسعوف می گوید، رضی الله عنه، که در قرآن دو آیت است که هیچ کس گناهی نکند و این دو آیت برخواند و استغفار کند الا گناه وی بیامرزند. «والذین اذا فعلو فاحشه او ظلموا انفسهم، ذکرواالله، فاستغفرو الذنوبهم» الایه و من یعمل سوء او یظلم نفسه ثم یستغفرالله یجد الله غفورا رحیما.

Ва худои таъолии расӯлро гуяд ( с ) « Фсбҳи бҳмди рбку астғФраҳи анаи кони тўобо »у бад-ӣни сабаби расӯл ( с ) бисёр гуфтӣ , « сбҳонки аллму бҳмдк . Аллоҳами ағФрлӣ : анки анати алтўоби арраҳим » ва расӯл гуфт ( с ) « ҳар ки истиғфор бисёр гуяд , дар ҳар андӯҳ ки бошад фараҳ ёбад ва дар ҳар танагӣ ки бошад халос ёбаду рӯзии вай аз онҷо ки на андеша ба вай расад » ва гуфт , « ман рӯзии ҳафтод бори истиғфор ва тавба мекунам » ва чун вай чунин бошад , дигаронро маълум бошад ки ҳеҷ вақт аз ин холӣ набояд буд . Ва гуфт , « ҳар ки дар он вақт ки бхсбд , се бор бигӯед , астғФри аллоҳи алъзими алзии лои илоҳи алои ҳўи алҳии алқиўми ҳамаи гуноҳон вай биёмурзанд , агар ба бисёре кафи дарё буду реги биёбону барги дарахтон ва рӯзҳои дунё » . Ва гуфт , « ҳеҷ банда гуноҳӣ накунад ки таҳоратии бикунади некӯ ва ду ракаат намоз кунад ва истиғфор кунад , алои он гуноҳ вай биёмурзанд . »

و خدای تعالی رسول را گوید (ص) « فسبح بحمد ربک و استغفره انه کان توابا » و بدین سبب رسول (ص) بسیار گفتی، « سبحانک اللم و بحمدک. اللهم اغفرلی: انک انت التواب الرحیم » و رسول گفت (ص) « هر که استغفار بسیار گوید، در هر اندوه که باشد فرح یابد و در هر تنگی که باشد خلاص یابد و روزی وی از آنجا که نه اندیشه به وی رسد » و گفت، « من روزی هفتاد بار استغفار و توبه می کنم » و چون وی چنین باشد، دیگران را معلوم باشد که هیچ وقت از این خالی نباید بود. و گفت، « هر که در آن وقت که بخسبد، سه بار بگوید، استغفر الله العظیم الذی لا اله الا هو الحی القیوم همه گناهان وی بیامرزند، اگر به بسیاری کف دریا بود و ریگ بیابان و برگ درختان و روزهای دنیا ». و گفت، « هیچ بنده گناهی نکند که طهارتی بکند نیکو و دو رکعت نماز کند و استغفار کند، الا آن گناه وی بیامرزند. »