Инки гуфта омад ҳақ занаст бар шӯй , аммо ҳақи марди азим тараст бар зан ки вай ба ҳақиқати банда мардаст . Ва дар хабараст ки агар суҷуди ҷузи худоиро раво будӣ , занонро суҷуди Фрмўдндӣ барои мардон .

اینکه گفته آمد حق زن است بر شوی، اما حق مرد عظیم تر است بر زن که وی به حقیقت بنده مرد است. و در خبر است که اگر سجود جز خدای را روا بودی، زنان را سجود فرمودندی برای مردان.

Ҳақи мард бар зан онаст ки дар хона биншинад ва бе дастурии вай берун нашавад ва ба дар бом нашавад ва бо ҳамсоягони мхолтту ҳадис бисёр накунад ва безаруратӣ дар наздик эшон нашавад ва аз шӯии хеши ҷуз некуӣ нагӯяду астохӣ ки миён эшон бошад дар муоширату суҳбат ҳикоят накунад ва бар ҳамаи кор бар мурдоду шодии вай ҳарис бошад ва дар моли вай хиёнат накунаду шафқат нигоҳ дорад ва чун дӯсти шӯии вай дар бикӯбад чунон ҷавоб гуяд ки вайро нашносад ва рӯй аз ҷумлаи ошноёни шӯии хеш пӯшида дорад то вайро бозндоннд ва бо шӯй бидонча буд қаноат кунаду зёдтӣ талаб накунаду ҳақи вайро аз ҳақи хешовандон мақдам дорад ва ҳамеша хештан покиза дорад , чунон ки суҳбату муоширатро бшоид ва ҳар хидматӣ ки ба даст хеш битавонад кард бикунад , ва бо шӯй ба ҷамоли хеш фахр накунад ва бар некуӣ ки аз вай дида бошад носипосӣ накунад ва нагӯяд ки ман аз ту чаҳ дидаам ? ва ҳарчӣ замонӣ бе сабабии талаби харид ва фурухт накунад ва талоқ нахоҳад ки расӯл ( с ) мегуяд , « дар дӯзах нагиристам , бештари занонро дидам . Гуфтам чаро чунинаст ? гуфтанд зеро ки лаънат бисёр кунанд ва аз шӯии хеши носипосӣ ва гила кунанд . »

حق مرد بر زن آن است که در خانه بنشیند و بی دستوری وی بیرون نشود و به در بام نشود و با همسایگان مخالطت و حدیث بسیار نکند و بی ضرورتی در نزدیک ایشان نشود و از شوی خویش جز نیکویی نگوید و استاخی که میان ایشان باشد در معاشرت و صحبت حکایت نکند و بر همه کار بر مرداد و شادی وی حریص باشد و در مال وی خیانت نکند و شفقت نگاه دارد و چون دوست شوی وی در بکوبد چنان جواب گوید که وی را نشناسد و روی از جمله آشنایان شوی خویش پوشیده دارد تا وی را بازندانند و با شوی بدانچه بود قناعت کند و زیادتی طلب نکند و حق وی را از حق خویشاوندان مقدم دارد و همیشه خویشتن پاکیزه دارد، چنان که صحبت و معاشرت را بشاید و هر خدمتی که به دست خویش بتواند کرد بکند، و با شوی به جمال خویش فخر نکند و بر نیکویی که از وی دیده باشد ناسپاسی نکند و نگوید که من از تو چه دیده ام؟ و هرچه زمانی بی سببی طلب خرید و فروخت نکند و طلاق نخواهد که رسول (ص) می گوید، «در دوزخ نگریستم، بیشتر زنان را دیدم. گفتم چرا چنین است؟ گفتند زیرا که لعنت بسیار کنند و از شوی خویش ناسپاسی و گله کنند.»