Расӯл ( с ) гуфтааст , « талаби ҳалол фаризааст бар ҳар марду зани мусулмон »у талаб ҳалол натавонӣ кард то ндонӣ ки ҳалол чист . Ва гуфтааст ( с ) , « ҳалол равшанасту ҳароми равшан ва дар миёни ҳардуи шбҳтҳои мушкил ва пӯшидаасту ҳаркии гирд он гардад , бими ан буд ки дар ҳаром уфтад . »

رسول (ص) گفته است، «طلب حلال فریضه است بر هر مرد و زن مسلمان» و طلب حلال نتوانی کرد تا ندانی که حلال چیست. و گفته است (ص)، «حلال روشن است و حرام روشن و در میان هردو شبهتهای مشکل و پوشیده است و هرکه گرد آن گردد، بیم ان بود که در حرام افتد.»

Ва бидон ки ин илмӣ дарозаст ва мо шарҳи ин дар китоб эҳё гуфтаем ба тафсил ки дар ҳеҷ китобӣ дигар наомад ва дар ин китоби он миқдори бигӯем ки фаҳми авоми тоқат он бидорад ва ин миқдор дар чаҳор боб шарҳ кунем :

و بدان که این علمی دراز است و ما شرح این در کتاب احیا گفته ایم به تفصیل که در هیچ کتابی دیگر نیامد و در این کتاب آن مقدار بگوییم که فهم عوام طاقت آن بدارد و این مقدار در چهار باب شرح کنیم:

Боби аввал : дар савобу фазилати талаби ҳалол

باب اول: در ثواب و فضیلت طلب حلال

Боби дувум : дар дараҷоти вараъ дар ҳалолу ҳаром

باب دوم: در درجات ورع در حلال و حرام

Боби сеюм : дар пажӯҳидан аз ҳалолу суол кардан аз он

باب سوم: در پژوهیدن از حلال و سوال کردن از آن

Боби чаҳорум : дар идрори султону ҳукми мхолтт бо эшон

باب چهارم: در ادرار سلطان و حکم مخالطت با ایشان