Аммо одоби таом хӯрдан онаст ки аввали бисми аллоҳ бигӯед ва ба охири алҳмди ллаҳ . Ва некӯтар онаст ки ба аввал луқма гуяд бисмии аллоҳ ва ба дувуми бисмии аллоҳи арраҳмон ва ба сими бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳим , ва ба овоз гуяд то дигаронро ёд диҳад ва ба даст рост хӯрду ибтидо ба намак кунаду хатм ба намак кунад ки дар хабар омадааст ин . Ва тошраҳро дар ибтидо бикашанд , бидон ки ба хилофи шаҳвати як луқма баргираду неки бхоид ва то фурӯи набард , даст ба дигари луқма дароз накунад . Ва ҳеҷ таомро айб накунад ки расӯл ( с ) ҳеҷ таомро айб накардӣ , агар хуш омадӣ бихӯрадӣ ва агар на дасти бозгрФтӣ ва аз пеш худ хӯрд , магари мива ки аз ҷавониби тибқи раво буд ки он мухталиф бошад .

اما آداب طعام خوردن آن است که اول بسم الله بگوید و به آخر الحمد لله. و نیکوتر آن است که به اول لقمه گوید بسم الله و به دوم بسم الله الرحمن و به سیم بسم الله الرحمن الرحیم، و به آواز گوید تا دیگران را یاد دهد و به دست راست خورد و ابتدا به نمک کند و ختم به نمک کند که در خبر آمده است این. و تاشره را در ابتدا بکشند، بدان که به خلاف شهوت یک لقمه برگیرد و نیک بخاید و تا فرو نبرد، دست به دیگر لقمه دراز نکند. و هیچ طعام را عیب نکند که رسول (ص) هیچ طعام را عیب نکردی، اگر خوش آمدی بخوردی و اگر نه دست بازگرفتی و از پیش خود خورد، مگر میوه که از جوانب طبق روا بود که آن مختلف باشد.

Ва аз миён коса сайред нахурд ва аз ҷавониб хӯрд ва аз миён нон нахурд балки аз канора гираду грдмии даройаду нон ба корд пора накунаду гӯшт ҳамчунину косау чизе ки хӯрданӣ набӯд бар нон наниҳаду даст ба нон пок накунад ва чун луқма ё таомии дигар аз даст биафтад баргирад ва пок кунад ва бихӯрад ки дар хабараст ки агар брнагирад шайтонро монда буд . Ва нахусти ангушти блисд дар даҳон , онгаҳ дар азории молад то он асари таом ки буд хӯрда шавад ки буд ки баракати худ дар он боқӣ буд . Ва дар таоми гарм нафх накунад , лекин сабр кунад то сард шавад ва чун хурмо хӯрд ё зардолу ё чизе ки аз шумурданӣ буд , тоқ хӯрд ва ҳафт ё ёздаҳ ё бист ва як то ҳамаи корҳои вай бо ҳақ муносибат гирад ки ва тоқаст ва ӯро ҷуфт нест .

و از میان کاسه سیرید نخورد و از جوانب خورد و از میان نان نخورد بلکه از کناره گیرد و گردمی درآید و نان به کارد پاره نکند و گوشت همچنین و کاسه و چیزیی که خوردنی نبود بر نان ننهد و دست به نان پاک نکند و چون لقمه یا طعامی دیگر از دست بیفتد برگیرد و پاک کند و بخورد که در خبر است که اگر برنگیرد شیطان را مانده بود. و نخست انگشت بلیسد در دهان، آنگه در ازاری مالد تا آن اثر طعام که بود خورده شود که بود که برکت خود در آن باقی بود. و در طعام گرم نفخ نکند، لیکن صبر کند تا سرد شود و چون خرما خورد یا زردآلو یا چیزی که از شمردنی بود، طاق خورد و هفت یا یازده یا بیست و یک تا همه کارهای وی با حق مناسبت گیرد که و طاق است و او را جفت نیست.

Ва ҳар кор ки ҳақи таъолӣ ба навъе боз аз анвоъи он ба ҳам набӯд , он кори ботил ва бефоида буд , пас тоқ аз ҷуфти аўлитри бад-ӣн сабабаст ки бо вай муносибат дорад . Ва донаи хурмо ба хурмо дар як тибқ ҷамъ накунад ва дар даст нагирад ва ҳамчунин ҳар чаҳ вай сФлӣ бошаду чизе ки онро биндозанд , ва дар миёни таоми об бисёр нахурд .

و هر کار که حق تعالی به نوعی باز از انواع آن به هم نبود، آن کار باطل و بی فایده بود، پس طاق از جفت اولیتر بدین سبب است که با وی مناسبت دارد. و دانه خرما به خرما در یک طبق جمع نکند و در دست نگیرد و همچنین هر چه وی ثفلی باشد و چیزی که آن را بیندازند، و در میان طعام آب بسیار نخورد.