Бидон ки уламороу ғайри уламоро бо салотину уммоли се ҳоласт :

بدان که علما را و غیر علما را با سلاطین و عمال سه حال است:

Ҳолати аввали он ки на наздик эшон шаванд ва на эшон ба ваии наздик вай шаванду саломати дайн дар ин бошад .

حالت اول آن که نه نزدیک ایشان شوند و نه ایشان به وی نزدیک وی شوند و سلامت دین در این باشد.

Ҳолати дувуми он ки ба наздик султон шаванд ва бар эшон салом кунанд ва ин дар шариъат мазмумаст азим , магар ба заруратӣ ки буд ки расӯл ( с ) сифати умароӣ золим мегуфт , пас гуфт , « ҳарки аз эшон даврӣ ҷӯяд Ромасту ҳарки бо эшон ба ҳам дар дунё уфтад , ваии ҳам аз эшонаст » . Ва гуфт , « аз пас ман султонон золим бошанд , ҳарки бар дурӯғу зулми эшон ағзо кунад ва розӣ бошад аз ман нест , вайро ба ҳавзи ман дар қиёмат роҳ нест » . Ва гуфт , « душмантарин уламо назд худои таъолӣ уламоеанд ки ба наздик умаро шаванд » . Ва гуфт , « беҳтарин умаро ононанд ки ба наздик уламо шаванду бадтарӣн уламо ононанд ки ба наздик амирон шуданд » . Ва гуфт , « уламои амонати дорон пайғамбаронанд то бо умаро мхолтт накунанд , чун карданд хиёнат карданд ва дар амонат , аз эшон ҳазар кунед ва давр бошед » .

حالت دوم آن که به نزدیک سلطان شوند و بر ایشان سلام کنند و این در شریعت مذموم است عظیم، مگر به ضرورتی که بود که رسول(ص) صفت امرای ظالم می گفت، پس گفت، «هرکه از ایشان دوری جوید رم است و هرکه با ایشان به هم در دنیا افتد، وی هم از ایشان است». و گفت، «از پس من سلطانان ظالم باشند، هرکه بر دروغ و ظلم ایشان اغضا کند و راضی باشد از من نیست، وی را به حوض من در قیامت راه نیست». و گفت، «دشمن ترین علما نزد خدای تعالی علمایی اند که به نزدیک امرا شوند». و گفت، «بهترین امرا آنانند که به نزدیک علما شوند و بدترین علما آنانند که به نزدیک امیران شدند». و گفت، «علما امانت داران پیغمبران اند تا با امرا مخالطت نکنند، چون کردند خیانت کردند و در امانت، از ایشان حذر کنید و دور باشید».

Ва Абӯзар гуфт мари слмаҳро ки давр бош аз даргоҳи султон ки аз днёўии вай ба ту ҳеҷ нарасад алои зиёдат аз он ки аз дайни ту бишавад . Ва гуфт , « дар дӯзах водӣаст ки ҳеҷ кас дар онҷо нашавад магари уламое ки ба зиёрат султонон шаванд » .

و ابوذر گفت مر سلمه را که دور باش از درگاه سلطان که از دنیاوی وی به تو هیچ نرسد الا زیادت از آن که از دین تو بشود. و گفت، «در دوزخ وادی است که هیچ کس در آنجا نشود مگر علمایی که به زیارت سلطانان شوند».

Ва ибодаи бен алсомт мегуяд , « ба дӯстии уламоу порсоёни умароро далели нифоқ буду дӯстии эшон бо тавонгарон далели риё буд . Ва ибни масъӯди раҳма аоллаҳ мегуяд ки марди бошдкаҳ бо дайни дуруст бар султон равад ва бедайн берун ояд . Гуфтанд , « чигуна ? » гуфт , « ризоӣ эшон ҷӯяд ба чизе ки схти худои таъолӣ дар он бошад » . Фзил мегуяд ки ба худоӣ ки ҳамчанд он ки олам ба султон наздик мешавад , аз худои таъолӣ давр мешавад . Ва вҳби бен мнбаҳ мегуяд ки ин уламо ки ба наздик султон мешаванд , зарари эшон бар мусулмонон бешаст аз зарари мқомрону Муҳамади бен слмаҳ мегуяд ки магас бар наҷосати одамии накӯтар аз он ки олам бар даргоҳи султон .

و عباده بن الصامت می گوید، «به دوستی علما و پارسایان امرا را دلیل نفاق بود و دوستی ایشان با توانگران دلیل ریا بود. و ابن مسعود رحمه االله می گوید که مرد باشدکه با دین درست بر سلطان رود و بی دین بیرون آید. گفتند، «چگونه؟» گفت، «رضای ایشان جوید به چیزی که سخط خدای تعالی در آن باشد». فضیل می گوید که به خدای که همچند آن که عالم به سلطان نزدیک می شود، از خدای تعالی دور می شود. و وهب بن منبه می گوید که این علما که به نزدیک سلطان می شوند، ضرر ایشان بر مسلمانان بیش است از ضرر مقامران و محمد بن سلمه می گوید که مگس بر نجاست آدمی نکوتر از آن که عالم بر درگاه سلطان.