Бидон ки сафар дуаст : яке ба ботин ва яке ба зоҳир . Сафари ботини сафар диласт дар малакӯти осмону замину аҷоиби сунъи эзади таъолӣу манозили роҳи дайну сафари мардон инаст ки ба тан дар хона нишаста бошанд ва дар биҳиштӣ ки паҳнои ваии ҳафт осмон ва заминаст ҷавлон мекунанд , чаҳ оламҳои малакӯти биҳишт орифонаст . Он биҳиштӣ ки манъу қатъро ба вай роҳ несту ҳақи таъолии бад-ӣни сафар даъват мекунад бад-ӣни оят ки мегуяд , « аввалами инзрўои фии малакӯти алсмўоту аларз ва мо халқи аллоҳи ман шииء »
بدان که سفر دو است: یکی به باطن و یکی به ظاهر. سفر باطن سفر دل است در ملکوت آسمان و زمین و عجایب صنع ایزد تعالی و منازل راه دین و سفر مردان این است که به تن در خانه نشسته باشند و در بهشتی که پهنای وی هفت آسمان و زمین است جولان می کنند، چه عالمهای ملکوت بهشت عارفان است. آن بهشتی که منع و قطع را به وی راه نیست و حق تعالی بدین سفر دعوت می کند بدین آیت که می گوید، «اولم ینظروا فی ملکوت السموات و الارض و ما خلق الله من شییء»
Ва касе ки аз ин сафар оҷиз ояд , бояд ки ба зоҳир сафар кунаду колбудро барад то аз ҷое фоида Эй гирад . Ва мисли ин чун касе буд ки ба пои хеш ба каъба расад ва мисли он дигар чун касе буд ки бар ҷой нишаста , каъба вай ояду гирди вай тавоф мекунаду асрори хеш бо вай мегуяду тафовути миёни ин ва он бисёраст . Ва аз ин буд ки шайхи абӯи Саиди абўолхири рҳмҳм аллоҳ гуфтӣ ки номардонро пой обила гардаду мардонро сарин ва мо одоби сафари зоҳир дар ин китоб ёд кунем дар ду боб ки шарҳи сафари ботини дақиқ буд ва дар чунин китоб шарҳ напазирад :
و کسی که از این سفر عاجز آید، باید که به ظاهر سفر کند و کالبد را برد تا از جایی فایده ای گیرد. و مثل این چون کسی بود که به پای خویش به کعبه رسد و مثل آن دیگر چون کسی بود که بر جای نشسته، کعبه وی آید و گرد وی طواف می کند و اسرار خویش با وی می گوید و تفاوت میان این و آن بسیار است. و از این بود که شیخ ابو سعید ابوالخیر رحمهم الله گفتی که نامردان را پای آبله گردد و مردان را سرین و ما آداب سفر ظاهر در این کتاب یاد کنیم در دو باب که شرح سفر باطن دقیق بود و در چنین کتاب شرح نپذیرد:
Боби аввал дар нияти сафару одобу анвоъи он
باب اول در نیت سفر و آداب و انواع آن
Боби дувум дар илми рухсатҳои сафар .
باب دوم در علم رخصتهای سفر.