Он ки ба хрндаҳ дурӯғ гӯйанду айби коло пинҳон доранду тарозу сангу чӯби газ рост надоранд ва дар колои ғаш дар кунанду чанг ва чғонаҳ фурушанду сӯрат ҳайвонот фурушанд барои кӯдакон дар иду шамшеру сипар чубин фурушанд барои наврӯзу буқи сафолин барои садау кулоҳу қабоӣ абрешимин фурушанд барои ҷомаи мардону ҷома руфӯ кардау гозр шаста фурушанду Фронмоинд ки наваст ва ҳамчунин ҳар чаҳ дар он талбисӣ бошаду миҷмарау кӯза ва дуот ва ӯоне сим ва зар фурушанду амсоли ин .
آن که به خرنده دروغ گویند و عیب کالا پنهان دارند و تراز و سنگ و چوب گز راست ندارند و در کالا غش در کنند و چنگ و چغانه فروشند و صورت حیوانات فروشند برای کودکان در عید و شمشیر و سپر چوبین فروشند برای نوروز و بوق سفالین برای سده و کلاه و قبای ابریشمین فروشند برای جامه مردان و جامه رفو کرده و گازر شسته فروشند و فرانمایند که نو است و همچنین هر چه در آن تلبیسی باشد و مجمره و کوزه و دوات و اوانی سیم و زر فروشند و امثال این.
Ва аз ин чизҳо баъзе ҳаромаст ва баъзе макрӯҳ , аммо сӯрати ҳайвон ҳаромасту ончӣ барои сада наврӯз фурушанд , чун сипару шамшери чубину буқи сафолин , ин дар нафаси худ ҳаром нест , валикини изҳори шиор габронаст ки мухолиф шаръаст ва аз ин ҷиҳат нишоед , балки ифрот кардан дар оростани бозор ба сабаби наврӯзу қтоиФ бисёр кардан ва такаллуфҳои нави сохтан барои наврӯз нишоед , балки наврӯзу сада бояд ки мундарис шавад ва касе номи он набард . То гуруҳе аз салаф гуфтаанд ки рӯза бояд дошт то аз он таомҳо хӯрда набояду шаби садаи чароғ фаро набояд гирифт то Аслан оташ набинад ва муҳаққиқон гуфтаанд , рӯзаи доштани ин рӯзи ҳам зикри ин рӯз буд ва нишоед ки номи ин рӯз баранд ба ҳеҷ ваҷҳ , балки бо рӯзҳо , дигари баробар бояд дошт ,у шаби сада ҳамчунин , чунон ки аз ӯ худ ном ва нишон намонад . »
و از این چیزها بعضی حرام است و بعضی مکروه، اما صورت حیوان حرام است و آنچه برای سده نوروز فروشند، چون سپر و شمشیر چوبین و بوق سفالین، این در نفس خود حرام نیست، ولیکن اظهار شعار گبران است که مخالف شرع است و از این جهت نشاید، بلکه افراط کردن در آراستن بازار به سبب نوروز و قطایف بسیار کردن و تکلفهای نو ساختن برای نوروز نشاید، بلکه نوروز و سده باید که مندرس شود و کسی نام آن نبرد. تا گروهی از سلف گفته اند که روزه باید داشت تا از آن طعامها خورده نباید و شب سده چراغ فرا نباید گرفت تا اصلا آتش نبیند و محققان گفته اند، روزه داشتن این روز هم ذکر این روز بود و نشاید که نام این روز برند به هیچ وجه، بلکه با روزها، دیگر برابر باید داشت، و شب سده همچنین، چنان که از او خود نام و نشان نماند. »