Онаст ки сутун дар шоҳроҳ бунаанд ва дукон кунанд чунон ки роҳ танг шавад ва дарахт коранду қобўли беруни оранд , чунон ки агар касе бар сутур буд дар онҷои кӯбад . Ва харворҳои бори бунаад ва сутур бабанданду роҳ танг гардонанд ва ин нишоед ало ба қадари ҳоҷат , чндонкаҳ фурӯ гиранд ва бо хона нақл кунанд .

آن است که ستون در شاهراه بنهند و دکان کنند چنان که راه تنگ شود و درخت کارند و قابول بیرون آرند، چنان که اگر کسی بر ستور بود در آنجا کوبد. و خروارهای بار بنهد و ستور ببندند و راه تنگ گردانند و این نشاید الا به قدر حاجت، چندانکه فرو گیرند و با خانه نقل کنند.

Ва бор бар сутур ниҳодани зиёдат аз он ки тоқат дорад нишоеду куштани гўспнди қассобиро бар роҳи чунон ки мардумонро хатар буд нишоед , балки бояд ки дар дуконии ҷой он бисозад ва ҳамчунин пӯсти харбуза бар роҳ афкандан ё об задан чунон ки дар вай хатар бошад ки пой мардум билағзад ва ҳамчунин ҳар ки барф бар роҳи афканд ё обӣ ки аз бо ӯ ояд роҳро бигирад , бар ваии воҷиб буд ки роҳ пок кунад . Аммо ончии ом буд барҳама буду волиро расад ки мардумонро бар он дорад ва ҳамл кунанд ва ҳар ки сегӣ дорад бар дар сарой ки мардумро аз он бим бошад , нишоед , ва агар ҷузи он ранҷ набошад ки роҳ палид кунад , аз он манъ натавон кард , чаҳ эҳтирози мумкин буд . Ва агар ба роҳи бхсбди чунон ки роҳ танг кунад , ин нишоед балки худованд ӯ , агар бар роҳ биншинаду бхсбд ҳам нишоед .

و بار بر ستور نهادن زیادت از آن که طاقت دارد نشاید و کشتن گوسپند قصابی را بر راه چنان که مردمان را خطر بود نشاید، بلکه باید که در دکانی جای آن بسازد و همچنین پوست خربزه بر راه افکندن یا آب زدن چنان که در وی خطر باشد که پای مردم بلغزد و همچنین هر که برف بر راه افکند یا آبی که از با او آید راه را بگیرد، بر وی واجب بود که راه پاک کند. اما آنچه عام بود برهمه بود و والی را رسد که مردمان را بر آن دارد و حمل کنند و هر که سگی دارد بر در سرای که مردم را از آن بیم باشد، نشاید، و اگر جز آن رنج نباشد که راه پلید کند، از آن منع نتوان کرد، چه احتراز ممکن بود. و اگر به راه بخسبد چنان که راه تنگ کند، این نشاید بلکه خداوند او، اگر بر راه بنشیند و بخسبد هم نشاید.