Бидон ки ғайбати он буд ки ҳадис касе кунӣ андари ғайбати вай ки агар башнавад вайро кроҳит ояд агарчӣ рост гуфта бошӣ ва агар дурӯғ гуфта бошӣ онро зӯр ва бӯҳтон гӯйанд ва ҳарчӣ ба нуқсон касе бозгардад ва он гӯйӣ ғайбатаст , агарчӣ андари нисбату ҷомау андари сутури андари саройу андари кирдори ваии гӯйӣ , аммо ончӣ дар тани гӯйӣ , чунон ки гӯйӣ дарозаст ва сиёҳаст ва дар насаби чунон ки гӯйӣ ки вай ҳндўбчаҳасту ҳаммомӣ бачаасту ҷўлоҳаҳ бачааст ва дар халқи гӯйии бдхўӣу мутакаббиру дарози забону баддилу оҷизу амсоли ину андари феъли гӯйӣ дуздасту хоин ва бенамозу рукӯъу суҷуд тамом накунад . Ва қуръон хато хонду ҷома пок надораду зкўаҳи надиҳад ва ҳаром хӯрду забон нигоҳ надорад ва бисёр хӯрд ва бисёр хусбад ва на ба ҷой хеш нишинаду андари ҷомае ки вай дорад гӯйии остини фароху дароз доманасту шўхкн ҷомаасту андари ҷумлаи расӯл ( с ) гуфт , « ҳарчӣ гӯйанд ки касеро кроҳит ояд ва чун башнавад , он ғайбатаст агарчӣ ростаст » .

بدان که غیبت آن بود که حدیث کسی کنی اندر غیبت وی که اگر بشنود وی را کراهیت آید اگرچه راست گفته باشی و اگر دروغ گفته باشی آن را زور و بهتان گویند و هرچه به نقصان کسی بازگردد و آن گویی غیبت است، اگرچه اندر نسبت و جامه و اندر ستور اندر سرای و اندر کردار وی گویی، اما آنچه در تن گویی، چنان که گویی دراز است و سیاه است و در نسب چنان که گویی که وی هندوبچه است و حمامی بچه است و جولاهه بچه است و در خلق گویی بدخوی و متکبر و دراز زبان و بددل و عاجز و امثال این و اندر فعل گویی دزد است و خائن و بی نماز و رکوع و سجود تمام نکند. و قرآن خطا خواند و جامه پاک ندارد و زکوه ندهد و حرام خورد و زبان نگاه ندارد و بسیار خورد و بسیار خسبد و نه به جای خویش نشیند و اندر جامه ای که وی دارد گویی آستین فراخ و دراز دامن است و شوخکن جامه است و اندر جمله رسول (ص) گفت، «هرچه گویند که کسی را کراهیت آید و چون بشنود، آن غیبت است اگرچه راست است».

Оишаи разии аллоҳ анҳу мегуяд ки заниро гуфтам ки кӯтоҳаст . Расӯл ( с ) гуфт , « ғайбат кардӣ об даҳон биндоз » . Биндохтм . Порае хӯни сиёҳ будӣ » . Ва гуруҳе гуфтаанд ки чун маъсият касе ҳикоят кунӣ ин ғайбат набошад ки ин мазаммати ҳам аз дайнаст ва ин хатост . Балки нишоед ки гӯйанд фосиқаст ва шробхўораҳаст ва бенамозаст , магар ба узрӣ ки пас аз ин гуфта ояд ки расӯл ( с ) ҳади ғайбат ин гуфтааст ки вайро кроҳит ояд ва аз ин ҳама кроҳит бошад чун андари гуфтани фоида Эй набошад , набояд гуфт .

عایشه رضی الله عنه می گوید که زنی را گفتم که کوتاه است. رسول (ص) گفت، «غیبت کردی آب دهان بینداز». بینداختم. پاره ای خون سیاه بودی». و گروهی گفته اند که چون معصیت کسی حکایت کنی این غیبت نباشد که این مذمت هم از دین است و این خطاست. بلکه نشاید که گویند فاسق است و شرابخواره است و بی نماز است، مگر به عذری که پس از این گفته آید که رسول (ص) حد غیبت این گفته است که وی را کراهیت آید و از این همه کراهیت باشد چون اندر گفتن فایده ای نباشد، نباید گفت.