Бидон ки ҳар иллатӣ ки қадари як ҳуба аз ваии роҳи саодати бибандад ва аз биҳишт маҳҷӯб кунад , алоҷи он фарзи айн буд , ва ҳеҷ кас аз ин беморӣ холӣ несту алоҷи он ду навъаст : яке бар ҷумлау дигар бар тафсил .

بدان که هر علتی که قدر یک حبه از وی راه سعادت ببندد و از بهشت محجوب کند، علاج آن فرض عین بود، و هیچ کس از این بیماری خالی نیست و علاج آن دو نوع است: یکی بر جمله و دیگر بر تفصیل.