Бидон ки асбоби дунёи бештари омехта буд ки дар ваии ҳам шар буд ва ҳам хайр , влкн ҳарчӣ манфиат ба ваии бештар аз зарар буд он неъматаст ва ин ба мардумони бигардад ки мол ба қадари кифояти манфиати ваии бештар аз зарару зиёдат аз кифояти зарари он бештар дар ҳақи бештари мардумон ва кас бошад ки андак низ вайро зиён дорад ки сабаби он буд ки ҳирси зиёдат бар вай ғолиб шавад ва агар ҳеҷ нахостӣу кас буд ки комил буд ва бисёрро зиён надорад ки ба вақт ҳоҷат тавонад дод , пас бадоне ки раво буд ки чизе дар ҳақ касе неъмат буд ва ҳамон дар ҳақи дайгарии бало буд .

بدان که اسباب دنیا بیشتر آمیخته بود که در وی هم شر بود و هم خیر، ولکن هرچه منفعت به وی بیشتر از ضرر بود آن نعمت است و این به مردمان بگردد که مال به قدر کفایت منفعت وی بیشتر از ضرر و زیادت از کفایت ضرر آن بیشتر در حق بیشتر مردمان و کس باشد که اندک نیز وی را زیان دارد که سبب آن بود که حرص زیادت بر وی غالب شود و اگر هیچ نخواستی و کس بود که کامل بود و بسیار را زیان ندارد که به وقت حاجت تواند داد، پس بدانی که روا بود که چیزی در حق کسی نعمت بود و همان در حق دیگری بلا بود.