Бидон ки дӯстии ҳақи таъолии олитарин мақомотаст , балки мақсӯди ҳамаи мақомот инаст , чаҳ рубъи мӯҳликот барои таҳоратаст аз ҳарчӣ аз дӯстии ҳақи таъолӣ машғӯл кунаду ҳамаи мунҷӣот ки пеш аз ин гуфтаем муқаддамот инаст , чун тавбау зуҳду сабру хавфу ғайри ону ончии пас аз инасту табаъ инаст чун шавқу ризоу ғояти камоли банда онаст ки дӯстии ҳақи таъолӣ бар вай ғолиб шавад , чунон ки ҳамагии вай фаро гирад . Агар ин набӯд бории ғолибтар буд аз дӯстии дигари чизҳо ва шинохтани ҳақиқати муҳаббати чунон мушкиласт ки гуруҳе аз мутакаллимон инкор кардаанд ва гуфтаанд ки касе ки аз ҷинс ту набӯд вайро дӯст натавон доштану маънии дӯстии худоӣ фармонбардорӣасту бас . Ва ҳаркии чунин пиндорад аз асли дайн чизе надониста буд . Ва шарҳи ин муҳимаст ва мо аввали шавоҳиди шаръ бар исботи дӯстии худои таъолии бигӯем , онгоҳи ҳақиқату аҳкоми ваии бигӯем .

بدان که دوستی حق تعالی عالی ترین مقامات است، بلکه مقصود همه مقامات این است، چه ربع مهلکات برای طهارت است از هرچه از دوستی حق تعالی مشغول کند و همه منجیات که پیش از این گفته ایم مقدمات این است، چون توبه و زهد و صبر و خوف و غیر آن و آنچه پس از این است و تبع این است چون شوق و رضا و غایت کمال بنده آن است که دوستی حق تعالی بر وی غالب شود، چنان که همگی وی فرا گیرد. اگر این نبود باری غالب تر بود از دوستی دیگر چیزها و شناختن حقیقت محبت چنان مشکل است که گروهی از متکلمان انکار کرده اند و گفته اند که کسی که از جنس تو نبود وی را دوست نتوان داشتن و معنی دوستی خدای فرمانبرداری است و بس. و هرکه چنین پندارد از اصل دین چیزی ندانسته بود. و شرح این مهم است و ما اول شواهد شرع بر اثبات دوستی خدای تعالی بگوییم، آنگاه حقیقت و احکام وی بگوییم.