Бидон ки чунон ки кимиё дар ганҷина ҳар перзанӣ наёбанд балки дар хазона мулӯк ёбанд , кимиёии саодати абадӣ низ ҳар ҷой набошад дар хазона рубубият бошаду хазонаи таъолӣ дар осмони ҷавоҳир Фриштгонаст ва дар замини дил пайғамбаронаст . Пас ҳар ки ин кимиёи ҷуз аз ҳазрат набувват ҷӯяд роҳ ғалат карда бошаду охири кори вай қуллобӣ бошаду қуллобии вай ошкоро гардаду пиндори вай расво шавад ва бо вай гӯйанд : ФкшФнои ънки ътоءки Фбсрки алиўми ҳадид .

بدان که چنان که کیمیا در گنجینهٔ هر پیرزنی نیابند بلکه در خزانهٔ ملوک یابند، کیمیای سعادت ابدی نیز هر جای نباشد در خزانهٔ ربوبیت باشد و خزانهٔ تعالی در آسمان جواهر فریشتگان است و در زمین دل پیغمبران است. پس هر که این کیمیا جز از حضرت نبوت جوید راه غلط کرده باشد و آخر کار وی قلابی باشد و قلابی وی آشکارا گردد و پندار وی رسوا شود و با وی گویند: فکشفنا عنک عطاءک فبصرک الیوم حدید.

Ва аз раҳматҳои бузурги эзади таъолии як онаст ки сад ва бист ва чаҳор ҳазор паёмбарро ба халқ фиристод бад-ӣни кор то насахт ин кимиё дар халқ омӯзанд ва бо эшон бигӯянд ки ҷавҳарро дар бутаи муҷоҳидат чун бояд ниҳоду ахлоқи змимаҳро ки хбсу кудурати дил аз ӯст аз вай чун бояд задуду авсофи ҳамидаро ба вай чун бояд кашид ва аз баҳри ин буд ки чунон ки ба подшоҳӣу покии худ тмдҳ кард ва ба фиристодани анбиёи салавоти аллоҳи алайҳими аҷмъин низ тмдҳ карду миннати ниҳод ва гуфт :

و از رحمتهای بزرگ ایزد تعالی یک آن است که صد و بیست و چهار هزار پیامبر را به خلق فرستاد بدین کار تا نسخت این کیمیا در خلق آموزند و با ایشان بگویند که جوهر را در بوتهٔ مجاهدت چون باید نهاد و اخلاق ذمیمه را که خبث و کدورت دل از اوست از وی چون باید زدود و اوصاف حمیده را به وی چون باید کشید و از بهر این بود که چنان که به پادشاهی و پاکی خود تمدح کرد و به فرستادن انبیا صلوات الله علیهم اجمعین نیز تمدح کرد و منت نهاد و گفت:

Исбҳи ллаҳи мо фии алсмоўоти вмои фии алأрзи алмалики алқдўси алъзизи алҳким

یُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ الْمَلِکِ الْقُدُّوسِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ

Ҳўи алзии баъси фии алأмиин рсўло манеҳам итлўи алайҳими оётаи визкиҳми виълмҳми алкитоби волҳкмаҳи вإни конўои ман қабл лФии залоли мубини визкиҳми он буд ки ахлоқи нописандида ки сифот бҳоӣмаст аз эшон пок кунад виълмҳми алкитоби волҳкмаҳ онаст ки сифоти малоикаро либосу халъат эшон гирданду мақсӯд аз ин кимиё онаст ки аз ҳар чӣ менабояд вайро - ва он сифот нақсаст - пок ва бараҳна шавад ва ба ҳар чаҳ май бибояд - ва он сифот камоласт - ороста шавад . Ва срҷмлаҳҳои ин кимиё онаст ки рӯй аз дунё бигардонад ва ба худоӣ таъолӣ оварад . Чунон ки аввали расӯлро таълим кард ва гуфт : возкри исми рбку тбтли илайҳи тбтилоу маънии тбтили он буд ки аз ҳамаи чизҳо гусаста гардаду ҳамагии худ бадв диҳад . Фзлки ин кимиё инасту тафсили ин дарозаст .

هُوَ الَّذِی بَعَثَ فِی الْأُمِّیِّینَ رَسُولًا مِنْهُمْ یَتْلُو عَلَیْهِمْ آیَاتِهِ وَیُزَکِّیهِمْ وَیُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ وَإِنْ کَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِی ضَلَالٍ مُبِینٍ ویزکیهم آن بود که اخلاق ناپسندیده که صفات بهائم است از ایشان پاک کند وَیُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ آن است که صفات ملائکه را لباس و خلعت ایشان گرداند و مقصود از این کیمیا آن است که از هر چی می‌نباید وی را - و آن صفات نقص است- پاک و برهنه شود و به هر چه می‌بباید -و آن صفات کمال است- آراسته شود. و سرجمله های این کیمیا آن است که روی از دنیا بگرداند و به خدای تعالی آورد. چنان که اول رسول را تعلیم کرد و گفت: واذکر اسم ربک و تبتل الیه تبتیلا و معنی تبتیل آن بود که از همه چیزها گسسته گردد و همگی خود بدو دهد. فذلک این کیمیا این است و تفصیل این دراز است.