Шинохтани тафосили лашкари дил дарозасту ончӣ мақсӯдаст туро ба мисолӣ маълум шавад бидон ки мисоли тан чун шаҳрӣасту дасту пойу аъзои пеша варон шаҳранду шаҳват чун омил хароҷасту ғазаб чун шаҳна шаҳрасту дили подшои ҳ шаҳрасту ақли вазир подшоҳасту подшоҳро бад-ӣни ҳама ҳоҷатаст то мамлакат рост кунад .

شناختن تفاصیل لشکر دل دراز است و آنچه مقصود است تو را به مثالی معلوم شود بدان که مثال تن چون شهری است و دست و پای و اعضا پیشه وران شهرند و شهوت چون عامل خراج است و غضب چون شحنه شهر است و دل پادشا ه شهر است و عقل وزیر پادشاه است و پادشاه را بدین همه حاجت است تا مملکت راست کند.

Ва лекини шаҳват ки омил хароҷаст , дурӯғи зану фузулӣу тхлит гараст ва ҳар чаҳ вазир ақл гуяд , ба мухолифати он берун ояд ва ҳамеша хоҳон он бошад ки ҳар чаҳ дар мамлакат моласт , ҳама ба баҳона хароҷ бастанд ва ин ғазаб ки шаҳна ӣ шаҳраст , шариру сахти тунд ва тезасту ҳамаи куштан ва шикастану рехтан дӯст дорад ва ҳамчунон ки подшоҳи шаҳр агар мушовирати ҳама бо вазир кунад ,у омили дурӯғи зану мтмъро молидаа дорад ва ҳар чаҳ вай бар хилоф вазир гуяд , нашунӯду шаҳнаро бар вай мусаллат кунад то вайро аз фузул боз дораду шаҳнаро низ кӯфта ва шикаста дорад то пой аз ҳади хеш берун наниҳад ва чун чунин кунад кори мамлакат ба низом буд ҳамчунин подшоҳи дил чун кор ба ишорати вазир ақл кунаду шаҳвату ғазабро зери даст ва ба фармон ақл дораду ақлро мусаххар эшон нигараданд , кори мамлакати тани рост буду роҳи саодат ва расӣдан ба ҳазрати илоҳят бар вай бурӣда нашавад ва агар ақлро асири шаҳват ва ғазаб гирданд , мамлакат вайрон шаваду подшоҳ бадбахт гардад ва ҳалок шавад .

و لیکن شهوت که عامل خراج است، دروغ زن و فضولی و تخلیط گر است و هر چه وزیر عقل گوید، به مخالفت آن بیرون آید و همیشه خواهان آن باشد که هر چه در مملکت مال است، همه به بهانه خراج بستاند و این غضب که شحنه ی شهر است، شریر و سخت تند و تیز است و همه کشتن و شکستن و ریختن دوست دارد و همچنان که پادشاه شهر اگر مشاورت همه با وزیر کند، و عامل دروغ زن و مطمع را مالیده دارد و هر چه وی بر خلاف وزیر گوید، نشنود و شحنه را بر وی مسلط کند تا وی را از فضول باز دارد و شحنه را نیز کوفته و شکسته دارد تا پای از حد خویش بیرون ننهد و چون چنین کند کار مملکت به نظام بود همچنین پادشاه دل چون کار به اشارت وزیر عقل کند و شهوت و غضب را زیر دست و به فرمان عقل دارد و عقل را مسخر ایشان نگرداند، کار مملکت تن راست بود و راه سعادت و رسیدن به حضرت الهیت بر وی بریده نشود و اگر عقل را اسیر شهوت و غضب گرداند، مملکت ویران شود و پادشاه بدبخت گردد و هلاک شود.