Акнӯн вақт онаст ки « субҳони аллоҳу алҳмдллаҳу лои илоҳи алои аллоҳу аллоҳи Акбар » бишносӣ ки ин чаҳор калима мухтасараст , ҷомеъи маърифати ҳазрати илоҳят .

اکنون وقت آن است که «سبحان الله و الحمدلله و لا اله الا الله و الله اکبر» بشناسی که این چهار کلمه مختصر است، جامع معرفت حضرت الهیت.

Чун аз тнзиаҳи худ тнзиаҳ вай бишнохтӣ , субҳон аллоҳ бишнохтӣ ва чун аз подшоҳии худ тафсили подшоҳӣ вай бишнохтӣ ки ҳамаи асбоби Васоити мусаххар вайанд , чун қалам дар дасти котиб , маънӣ алҳмдллаҳ бишнохтӣ ки чун манъам ҷузвӣ набӯд , ҳамду шукри ҷузи вайро набошад ва чун бишнохтӣ ки ҳеҷ касро аз сари хеш фармон нест , лои илоҳи ало аллоҳ бишнохтӣ .

چون از تنزیه خود تنزیه وی بشناختی، سبحان الله بشناختی و چون از پادشاهی خود تفصیل پادشاهی وی بشناختی که همه اسباب وسایط مسخر وی اند، چون قلم در دست کاتب، معنی الحمدلله بشناختی که چون منعم جزوی نبود، حمد و شکر جز وی را نباشد و چون بشناختی که هیچ کس را از سر خویش فرمان نیست، لا اله الا الله بشناختی.

Акнӯн вақт онаст ки маънии аллоҳ Акбар бишносӣу бадоне ки ин ҳамаи бдонстаҳ эй ва аз ҳақи таъолии ҳеҷ чизи пиндоштӣ ки маънии аллоҳи Акбар онаст ки гӯйӣ ки худоӣ бузургтарасту ҳақиқати ин он бошад ки бузургтар аз онаст ки халқи вайро ба қиёс хеш битавонад шинохт , на мъниш онаст ки вай аз дайгарӣ бузургтараст ки ҷузвӣ , ҳеҷ чиз дигар нест то вай аз он бузургтар буд ки ҳамаи мавҷӯдот аз нур вуҷӯд ӯсту нури офтоб чизе набошад ҷузи офтоб то битавон гуфт ки офтоб аз нури хеш бузургтараст , балки маънии аллоҳи Акбар онаст ки ваии бузургтар аз онаст ки ба қиёси ақли одамии вайро битавонад шинохти мъозоллаҳ ки тақдису тнзиаҳи вай чун тақдису тнзиаҳи одамӣ буд , балки вай покаст аз мушобеҳати ҳамаи офарӣдаҳо то ба одамӣ чаҳ расад !у маози аллоҳ ки подшоҳии вай чун подшоҳӣ одамӣ бошад бар тани хеш ё сифоти вай чун илму қудрату дигари сифот , чун сифоти одамӣ буд , балки ин ҳама нмўдгораст то ҳамоно чизе аз ҷамоли ҳазрати илоҳят бар қадари аҷзи башарият , одамиро ҳосил ояд .

اکنون وقت آن است که معنی الله اکبر بشناسی و بدانی که این همه بدانسته ای و از حق تعالی هیچ چیز پنداشتی که معنی الله اکبر آن است که گویی که خدای بزرگتر است و حقیقت این آن باشد که بزرگتر از آن است که خلق وی را به قیاس خویش بتواند شناخت، نه معنیش آن است که وی از دیگری بزرگتر است که جزوی، هیچ چیز دیگر نیست تا وی از آن بزرگتر بود که همه موجودات از نور وجود اوست و نور آفتاب چیزی نباشد جز آفتاب تا بتوان گفت که آفتاب از نور خویش بزرگتر است، بلکه معنی الله اکبر آن است که وی بزرگتر از آن است که به قیاس عقل آدمی وی را بتواند شناخت معاذالله که تقدیس و تنزیه وی چون تقدیس و تنزیه آدمی بود، بلکه وی پاک است از مشابهت همه آفریده ها تا به آدمی چه رسد! و معاذ الله که پادشاهی وی چون پادشاهی آدمی باشد بر تن خویش یا صفات وی چون علم و قدرت و دیگر صفات، چون صفات آدمی بود، بلکه این همه نمودگار است تا همانا چیزی از جمال حضرت الهیت بر قدر عجز بشریت، آدمی را حاصل آید.

Ва мисли ин нмўдгор чунонаст ки агар кӯдакии моро пурсад ки лиззати раёсату салтанату мамлакати доштан чигуна лиззатӣ бошад ? бо вай гӯйем ҳамчун лиззати чавгон задану гӯии бо?зидан ки ваии ҷузи ин лиззат надонад ва ҳар чаҳ вайро набӯд , ба қиёс он тавонад шинохт ки вайро бошад ва маълумаст ки лиззати салтанат бо лиззати чавгон задан ҳеҷ муносибат надорад , влкн дар ҷумлаи номи лиззату шодӣ бар ҳар ду уфтад , пас дар ном , аз ваҷҳеи ҳамлӣ баробар бошад бад-ӣни сабаби нмўдгори маърифати кӯдаконро шояд кори ин нмўдгор ва ин мисолҳо ҳамчунин ҳамеи дони пас ҳақро камолу ҳақиқат ҷузвӣ нашносад .

و مثل این نمودگار چنان است که اگر کودکی ما را پرسد که لذت ریاست و سلطنت و مملکت داشتن چگونه لذتی باشد؟ با وی گوییم همچون لذت چوگان زدن و گوی بازیدن که وی جز این لذت نداند و هر چه وی را نبود، به قیاس آن تواند شناخت که وی را باشد و معلوم است که لذت سلطنت با لذت چوگان زدن هیچ مناسبت ندارد، ولکن در جمله نام لذت و شادی بر هر دو افتد، پس در نام، از وجهی حملی برابر باشد بدین سبب نمودگار معرفت کودکان را شاید کار این نمودگار و این مثالها همچنین همی دان پس حق را کمال و حقیقت جزوی نشناسد.