Пас вайро дар дунё ба ду чиз ҳоҷатаст , яке он ки дилро аз асбоби ҳалок нигоҳ дорад ,у ғизои вай ҳосил кунаду дигари он ки танро аз мӯҳликот нигоҳ дораду ғизои вай ҳосил кунад .

پس وی را در دنیا به دو چیز حاجت است، یکی آن که دل را از اسباب هلاک نگاه دارد، و غذای وی حاصل کند و دیگر آن که تن را از مهلکات نگاه دارد و غذای وی حاصل کند.

Ва ғизои дили маърифату муҳаббати ҳақ таъолӣаст ки ғизоӣ ҳар чизеи муқтазии табъ вай бошад ки он хосияти вай буд ва аз пеш пайдо карда омад ки хосияти дили одамӣ инасту сабаби ҳалоки вай онаст ки ба дӯстии чизеи ҷузи ҳақи таъолӣ мустағриқ шаваду таъаҳҳуди тан барои дил май бояд ки тан фонӣасту дили боқӣу тани дилро ҳамчун уштураст ҳоҷиро дар роҳи ҳаҷ ки уштур барои ҳоҷӣ бояд , на ҳоҷиро барои уштур ва агар чаҳ ҳоҷиро ба зарурати таъаҳҳуди уштур бояд кард ба алафу обу ҷома то онгоҳ ки ба каъба расад ва аз ранҷи ваии барраад , влкн бояд ки таъаҳҳуди уштур ба қадар ҳоҷат кунад , пас агар ҳамаи рӯзгор дар алаф додан ва оростану таъаҳҳуд кардан вай кунад , аз қофила боз монад ва ҳалок шавад ҳамчунин одамӣ агар ҳамаи рӯзгор дар таъаҳҳуд тан кунад то қӯти вай ба ҷой дораду асбоби ҳалок аз вай давр дорад , аз саодати хеш боз монад .

و غذای دل معرفت و محبت حق تعالی است که غذای هر چیزی مقتضی طبع وی باشد که آن خاصیت وی بود و از پیش پیدا کرده آمد که خاصیت دل آدمی این است و سبب هلاک وی آن است که به دوستی چیزی جز حق تعالی مستغرق شود و تعهد تن برای دل می باید که تن فانی است و دل باقی و تن دل را همچون اشتر است حاجی را در راه حج که اشتر برای حاجی باید، نه حاجی را برای اشتر و اگر چه حاجی را به ضرورت تعهد اشتر باید کرد به علف و آب و جامه تا آنگاه که به کعبه رسد و از رنج وی برهد، ولکن باید که تعهد اشتر به قدر حاجت کند، پس اگر همه روزگار در علف دادن و آراستن و تعهد کردن وی کند، از قافله باز ماند و هلاک شود همچنین آدمی اگر همه روزگار در تعهد تن کند تا قوت وی به جای دارد و اسباب هلاک از وی دور دارد، از سعادت خویش باز ماند.

Ва ҳоҷати тан дар дунёи се чизаст : хӯрданӣ барои ғизосту пӯшиданӣу маскан барои сармоу гармо то асбоби ҳалок аз вай боз дорад пас зарурати одамӣ аз дунё барои тан беш аз ин нест , балки усӯли дунёи худ инасту ғизои дил маърифатаст ва ҳарчанд беш бошад беҳтару ғизои тан таомаст ва агар зиёдат аз ҳади хеш буд , сабаб ҳалок гардад аммо онаст ки ҳақи таъолии шаҳватӣ бар одамӣ муваккил кардааст то мутақозӣ вай бошад дар таому маскану ҷома то тани вай ки мураккаб вайаст ҳалок нашаваду офариниши ин шаҳват чунонаст ки бар ҳади хеши бноистд ва бисёр хоҳаду ақлро бёФридаҳаст то вайро бар ҳад хеш бидораду шариъатро бФрстодаҳаст бар забони анбиё ( ъ ) то ҳудӯди вай пайдо кунад лек ин шаҳват ба аввал офариниш биниҳодааст дар кӯдакӣ ки ба ваии ҳоҷат буду ақл аз пас офарӣдааст пас шаҳват аз пеши ҷой гирифтаасту муставле шудау саркашӣ ҳаме кунад ақлу шаръи пас аз он биёмад то ҳамагии вайро ба талаби қӯту ҷомау маскан машғӯл накунаду бад-ӣни сабаби худро фаромӯш накунаду бидонад ки ин қӯту ҷома барои чаҳ май бояду ваии худ дар ин олам барои чисту ғизои дил ки зод охиратаст фаромӯш накунад , пас аз ин ҷумлаи ҳақиқати дунёу офати дунёу ғараз дунё бишнохтӣ , пас акнӯн бояд ки шохаҳоу шуъбаҳои дунё бишносӣ .

و حاجت تن در دنیا سه چیز است: خوردنی برای غذاست و پوشیدنی و مسکن برای سرما و گرما تا اسباب هلاک از وی باز دارد پس ضرورت آدمی از دنیا برای تن بیش از این نیست، بلکه اصول دنیا خود این است و غذای دل معرفت است و هرچند بیش باشد بهتر و غذای تن طعام است و اگر زیادت از حد خویش بود، سبب هلاک گردد اما آن است که حق تعالی شهوتی بر آدمی موکل کرده است تا متقاضی وی باشد در طعام و مسکن و جامه تا تن وی که مرکب وی است هلاک نشود و آفرینش این شهوت چنان است که بر حد خویش بنایستد و بسیار خواهد و عقل را بیافریده است تا وی را بر حد خویش بدارد و شریعت را بفرستاده است بر زبان انبیا (ع) تا حدود وی پیدا کند لیک این شهوت به اول آفرینش بنهاده است در کودکی که به وی حاجت بود و عقل از پس آفریده است پس شهوت از پیش جای گرفته است و مستولی شده و سرکشی همی کند عقل و شرع پس از آن بیامد تا همگی وی را به طلب قوت و جامه و مسکن مشغول نکند و بدین سبب خود را فراموش نکند و بداند که این قوت و جامه برای چه می باید و وی خود در این عالم برای چیست و غذای دل که زاد آخرت است فراموش نکند، پس از این جمله حقیقت دنیا و آفت دنیا و غرض دنیا بشناختی، پس اکنون باید که شاخه ها و شعبه های دنیا بشناسی.