Ҳамаи рӯза бар сари кишвари дилам аз батон ҳашамӣ расад

همه روزه بر سر کشور دلم از بتان حشمی رسد

Чаҳ расад ба малики хароб агар ҳашамии з муҳташамӣ расад

چه رسد به ملک خراب اگر حشمی ز محتشمی رسد

Шавад ҷароҳати сина ба зи анояти ту агар ба ман

شود جراحت سینه بِه ز عنایت تو اگر به من

Ду се қатраи машктар эй санами зи тарашшӯҳ қаламӣ расад

دو سه قطره مشک تَر ای صنم ز ترشّح قلمی رسد

зи шароби шавқи ту сархушами снмо ба хок бирез май

ز شراب شوق تو سرخوشم صنما به خاک بریز می

Чаҳ тафовутӣ кунад аз наме ки зи шабнамӣ ба имӣ расад

چه تفاوتی کند از نَمی که ز شبنمی به یَمی رسد

Ба вафоу меҳри ту моилам ба ҷафоу ҷаври ту хўшдлм

به وفا و مهر تو مایلم به جفا و جور تو خوشدلم

Ки хушӣаст бар ман ва мисли ман ситамӣ ки аз санамӣ расад

که خوشیست بر من و مثل من ستمی که از صَنمی رسد

Ба сабоҳи рӯзи қиёмат ар фикананд ваъдаи васл ӯ

به صباح روز قیامت ار فکنند وعدۀ وصل او

Ҳамаи умри ман ба дамӣ равад ки қиёматам ба дамӣ расад

همه عمر من به دمی رود که قیامتم به دَمی رسد

Чу рисӣ ба абри атоӣ ӯ зи ғубори хаста ба ӯ бигӯ

چو رسی به ابر عطای او ز غبار خسته به او بگو

Ки ба кишти сӯхтаи хирманӣ чаҳ шавадгар аз ту наме расад

که به کِشت سوخته خرمنی چه شود اگر از تو نَمی رسد