Соқио лабрез кун паймона ро

ساقیا لبریز کن پیمانه را

ё бмн бинмо раҳи майхона ро

یا بمن بنما ره میخانه را

Кӯи каманди зулфи он зебо нигор

کو کمند زلف آن زیبا نگار

То ба банди орми дили девона ро

تا به بند آرم دل دیوانه را

Шамъ аз ишқи ту мисўзд ки сӯхт

شمع از عشق تو میسوزد که سوخت

Гармии шавқаши пари парвона ро

گرمی شوقش پر پروانه را

Буи май ҳушами чунон аз сари рабӯд

بوی مِی هوشم چنان از سر ربود

Ки ғалат кардам раҳи майхона ро

که غلط کردم ره میخانه را

Ошноёнро кунад помоли ҷавр

آشنایان را کند پامال جور

То бадасти оради дили бегона ро

تا بدست آرد دل بیگانه را