Рӯзӣ ки калаки тақдир дар панҷаи қазо буд

روزی که کلک تقدیر در پنجۀ قضا بود

Бар лавҳи офариниши ғами сарнавишти мо буд

بر لوح آفرینش غم سرنوشت ما بود

Зон пештар ки нӯшади Хизри оби зиндагонӣ

زان پیشتر که نوشد خضر آب زندگانی

Морои хаёли лаълати сармояи бақо буд

مارا خیال لعلت سرمایۀ بقا بود

Рӯзӣ ки мегирифтанд паймони зи насли одам

روزی که میگرفتند پیمان ز نسل آدم

Ишқ аз миёни заррот дар ҷусту ҷӯии мо буд

عشق از میان ذرّات در جست و جوی ما بود

Соқии шароби шавқами дишаб зиёдтар дод

ساقی شراب شوقم دیشب زیادتر داد

Гар пора шуд зи мастии пероҳанам ба ҷо буд

گر پاره شد ز مستی پیراهنم به جا بود

Бар осӣон ҳар қавм багумошт ҳақи балое

بر عاصیان هر قوم بگماشت حق بلایی

Мо хайли ъшқбозони ҳиҷронмони бало буд

ما خیل عشقبازان هجرانمان بلا بود

Соқии либоси зуҳдами сад раҳ ба ме фурушаст

ساقی لباس زهدم صد ره به مِی فروشُست

То пок шуд зи рангии колўдаҳи риё буд

تا پاک شد ز رنگی کالودۀ ریا بود

Гар дар муҳӣти ҳайрати ғарқами гуноҳ ман чист

گر در محیط حیرت غرقم گناه من چیست

Дар киштии вуҷӯдами ишқи ту нохудо буд

در کشتی وجودم عشق تو ناخدا بود

Май хостам ки дилро аз ғам халос ёбам

می‌خواستم که دل را از غم خلاص یابم

Доғ ҷудоӣ омад венаи охролдўо буд

داغ جدایی آمد وین آخرالدوّا بود