Шукуфтаи ғунчаи хандону гӯйӣ аз даҳанаш

شکفته غنچۀ خندان و گویی از دهنش

Чакидаи хӯни дили булбулӣ ба перҳанаш

چکیده خون دل بلبلی به پیرهنش

Чунон зи соғари гули булбули чаман маст аст

چنان ز ساغر گل بلبل چمن مست است

Ки биФриб туоне кашид дар расанаш

که بیفریب توانی کشید در رسنش

Ба хоби чашми ту моили терм ки май тарсам

به خواب چشم تو مایل ترم که می ترسم

Расад ба ақли шабихуни лашкари Фтнш

رسد به عقل شبیخون لشکر فتنش

Куҷо халос шавад дил ки дасту пои бастанд

کجا خلاص شود دل که دست و پا بستند

Бдоми зулф ва фиканданд дар чаҳ зқнш

بدام زلف و فکندند در چَهِ ذقنش

зи ҳамли бори ғамати осмон чаро тарсид

ز حمل بار غمت آسمان چرا ترسید

Магар муъоина карданд рӯзгори маниш

مگر معاینه کردند روزگار منش

Дилами рамидаи зи зуҳди ончунон ки натавонам

دلم رمیده ز زهد آنچنان که نتوانم

Кашид ҷониби масҷид ба сад ҳазор фанаш

کشید جانب مسجد به صد هزار فنَش

Ба пои лолаи кадомин шаҳид мадфӯн аст

به پای لاله کدامین شهید مدفون است

Ки аз лаҳади бадари афтодаи гӯшаи кафанаш

که از لحد بدر افتاده گوشۀ کفنش

Касе ки гашт ба ғурбати асири чанбари ишқ

کسی که گشت به غربت اسیر چنبر عشق

Аҷаби мадор ки ёдӣ наёяд аз ватанаш

عجب مدار که یادی نیاید از وطنش

Ғуборро дили оинаи фоми софӣ буд

غبار را دل آینه فام صافی بود

Вале ба занг шуд олӯда аз ғубори таниш

ولی به زنگ شد آلوده از غبار تنش