Ҳарки бинад акси соқиро ба ҷом

هرکه بیند عکس ساقی را به جام

Аз металхаш нагардад талхи ком

از می تلخش نگردد تلخ کام

Чун намайдонӣ ки тир андоз кист

چون نمیدانی که تیر انداز کیست

Лоҷарам аз захми минолии мудом

لاجرم از زخم مینالی مدام

Дар чароғ ақл набӯд он фурӯғ

در چراغ عقل نبود آن فروغ

Кодмиро вораанд аз злом

کآدمی را وارهاند از ظلام

Ҳам магари хуршеди ишқи орад ба рӯз

هم مگر خورشید عشق آرد به روز

ё фурӯғи ҷоми ин торики шом

یا فروغ جام این تاریک شام

Ман давои дарди худ дониста ам

من دوای درد خود دانسته ام

Аз кафи соқии шароби лаъли фом

از کف ساقی شراب لعل فام

Шоҳбози даст шаҳ будам ки баст

شاهباز دست شه بودم که بست

Ҳалқаи зулф ту поем чун ҳаммом

حلقۀ زلف تو پایم چون حمام

Бӯсау дашномро як як бидиҳ

بوسه و دشنام را یک یک بده

То бидонам зон ду ширинтар кадом

تا بدانم زان دو شیرین تر کدام

Шукр аз неи касб ширинӣ накард

شِکّر از نِی کسب شیرینی نکرد

Чошнӣ аз лаъл ҷонон карда вом

چاشنی از لعل جانان کرده وام

Сар назд ҳаргиз ба саъии боғбон

سر نزد هرگز به سعی باغبان

Сарвӣ аз бустон бад-инсон хўшхром

سروی از بستان بدینسان خوشخرام

Ҷуз май мрдоФкни ишқи ғаюр

جز مِی مردافکن عشق غیور

Ақли саркашро ки хоҳад кард ром

عقل سرکش را که خواهد کرد رام

Бода мебояд бад-ӣн шукрона хӯрд

باده میباید بدین شکرانه خورد

Ки ба зоҳид шуд май гулгуни ҳаром

که به زاهد شد می گلگون حرام

Соқио зон шишаам ҷомӣ биор

ساقیا زان شیشه ام جامی بیار

То занам бар санги шишаи нангу ном

تا زنم بر سنگ شیشۀ ننگ و نام

Май фуруш аз завқ май огаҳ тар аст

می فروش از ذوق می آگه تر است

Ҳеҷ каси ҷуз ҷам надонад сари ҷом

هیچ کس جز جم نداند سرّ جام

наменадонам васлу ҳиҷрон аз чаҳ рӯаст

می ندانم وصل و هجران از چه روست

Он қадри нопойдору мустадом

آنقدر ناپایدار و مستدام

Ошиқонро гар набӯд умеди васл

عاشقان را گر نبود امید وصل

Умрро бо ҳиҷр кӣ будӣ давом ?

عمر را با هجر کی بودی دوام؟