Дар банд ҳарчӣ дар ду ҷаҳон ҳаст нестам

در بند هرچه در دو جهان هست نیستم

Дар ҳайратам ки ӣнҳама мафтӯн кистам

در حیرتم که اینهمه مفتون کیستم

Розам чу шамъ бар ҳама офоқ гашта фош

رازم چو شمع بر همه آفاق گشته فاش

Хандон ба ҳоли хештан аз бас гиристам

خندان به حال خویشتن از بس گریستم

Гар обем дар оташ дил чист масканам

گر آبیم در آتش دل چیست مسکنم

Вари оташӣ дар ашки равон ғарқа чистам

ور آتشی در اشک روان غرقه چیستم

Аз ман ба ғайри дӯсти нишоне баҷо намонад

از من به غیر دوست نشانی بجا نماند

Ваон тарки бози дарпайии ғорати гзистм

وان ترک باز درپی غارت گریستم

Бо як ду қатраи хӯни дилу муштии устихон

با یک دو قطره خون دل و مشتی استخوان

Як умр дар шиканҷи ғамат хуб зистам

یک عمر در شکنج غمت خوب زیستم

Рӯзӣ ки дидаи маҳви тамошоӣ ӯ набӯд

روزی که دیده محو تماشای او نبود

Бар тираи шоми ҳиҷр чаро ннгристм

بر تیره شام هجر چرا ننگریستم