Ман аз майхона зон рӯи ногузирам

من از میخانه زان رو ناگزیرم

Ки ҷуз менест обӣ дар хамирам

که جز می نیست آبی در خمیرم

Биёи соқӣ ки дар вақти ҷавонӣ

بیا ساقی که در وقت جوانی

Ба бозӣ кард чархи пери перам

به بازی کرد چرخ پیر پیرم

Зпоӣ афтодаам ҳангом раҳм аст

زپای افتاده ام هنگام رحم است

Ало эй онкӣ гуфтӣ дастгирам

اَلا ای آنکه گفتی دستگیرم

эй авҷи тақдисам ки чун ҷғд

همای اوج تقدیسم که چون جغد

зи вайрон ҷаҳон ояд сафирам

ز ویران جهان آید صفیرم

Аё хирмани худо бар хӯшаи чинон

ایا خرمن خدا بر خوشه چینان

?герат раҳмӣаст мискину фақирам

گرت رحمی است مسکین و فقیرم

Ба ман бас меҳр дорад модари даҳр

به من بس مهر دارد مادر دهر

Ки аз пистон меҳнат дода шерам

که از پستان محنت داده شیرم

Фикандам хӯни дилро раҳ ба мижгон

فکندم خون دل را ره به مژگان

Ки нақш ғам бимонад дар замирам

که نقش غم بماند در ضمیرم

Расонади захми кории зуди зудам

رساند زخم کاری زود زودم

Фиристад марҳам аммо дайри дайрам

فرستد مرهم امّا دیر دیرم

Аз он абрӯ занад гоҳе ба теғам

از آن ابرو زند گاهی به تیغم

Вазон мижгон кашад гоҳе ба тирам

وزان مژگان کشد گاهی به تیرم

Гуҳӣ дар пои қадаши пои бандам

گهی در پای قدّش پای بندم

Гуҳӣ дар дасти зулфаши дасти гирам

گهی در دست زلفش دست گیرم