Хурӯшии дӯш аз майхона бархест

خروشی دوش از میخانه برخاست

Ки ҳуш аз оқил ва фарзона бархест

که هوش از عاقل و فرزانه برخاست

Муғони хишт аз сар хам барграфтанд

مُغان خشت از سر خُم برگرفتند

Хурӯш аз мардум майхона бархест

خروش از مردم میخانه برخاست

Фурӯғ рӯй соқӣ дар ме афтод

فروغ روی ساقی در مِی افتاد

Забонаи оташ аз паймона бархест

زبانۀ آتش از پیمانه برخاست

зи бас бо ошноён ҷавр кардӣ

ز بس با آشنایان جور کردی

Фиғон аз мардум бегона бархест

فغان از مردم بیگانه برخاست

Чунон занҷири гесу тоб додӣ

چنان زنجیر گیسو تاب دادی

Ки фарёд аз дил девона бархест

که فریاد از دل دیوانه برخاست

Пай афрӯхтан чун шамъ бинишаст

پی افروختن چون شمع بنشست

Барои сӯхтан парвона бархест

برای سوختن پروانه برخاست

Биё соқӣ биовар киштӣ май

بیا ساقی بیاور کشتی مِی

Ки тӯфони ғам аз кошона бархест

که طوفان غم از کاشانه برخاست

Аҷаб набӯд зтоби ҷӯшаш май

عجب نبود زتاب جوشش مِی

Гар аз хами наъра мастона бархест

گر از خُم نعرۀ مستانه برخاست

Чу мурғи дили шиканҷи дом ӯ дид

چو مرغ دل شکنج دام او دید

Нахуст аз рӯй об ва дона бархест

نخست از روی آب و دانه برخاست

Ғборо ҳар ки даст аз ҷон бишӯяд

غبارا هر که دست از جان بشوید

Тавонад аз пай ҷонона бархест

تواند از پی جانانه برخاست