Ҳар сари мӯии ман аз дӯди ту дар фарёдаст

هر سر موی من از دود تو در فریادست

Нолаам нағма не нест ки гӯйӣ бодаст

ناله‌ام نغمه نی نیست که گویی بادست

Дида бенур шавад гар накунам гиря чу шамъ

دیده بی‌نور شود گر نکنم گریه چو شمع

Мардуми чашми марои хонаи з сайл ободаст

مردم چشم مرا خانه ز سیل آبادست

Тундии хуии ту аз толаи фурӯи бастаи лабам

تندی خوی تو از تاله فرو بسته لبم

Варна ҳайсияти мурғон чаман фарёдаст

ورنه حیثیت مرغان چمن فریادست

Барги сабзӣ ба чамани кӯ ки нашавед абраш ?

برگ سبزی به چمن کو که نشوید ابرش؟

Бар хат сабз макун такя ки сарв озодаст

بر خط سبز مکن تکیه که سرو آزادست

Бар сари чорсўӣ ишқ ҳунармандонанд

بر سر چارسوی عشق هنرمندانند

Ҳаркии шогирдии ин тайифа кард устодаст

هرکه شاگردی این طایفه کرد استادست