Чунон дилами шаби ҳиҷрон бар оташи ғами сӯхт

چنان دلم شب هجران بر آتش غم سوخت

Ки ҳар нафас ки кашидам зи сина , олами сӯхт

که هر نفس که کشیدم ز سینه، عالم سوخت

зи ҷаври чарх , дилам дар миёни бахти сиёҳ

ز جور چرخ، دلم در میان بخت سیاه

Чу ҷони аҳли мусӣбат ба шоми мотами сӯхт

چو جان اهل مصیبت به شام ماتم سوخت

Табассум ки намаки поши риши дил ҳо шуд ?

تبسمِ که نمک‌پاش ریش دل‌ها شد؟

Ки доғҳои дилам дар миёни марҳами сӯхт

که داغ‌های دلم در میان مرهم سوخت

Ба роҳи ишқи ту лаби ташнагони бодия ро

به راه عشق تو لب‌تشنگان بادیه را

Ҷигари зи алътши оби Хизру замзами сӯхт

جگر ز العطش آب خضر و زمزم سوخت

Дилами зи шуълаи савдои оризӣ гарм аст

دلم ز شعله سودای عارضی گرم است

Чунон ки номи дилами ҳаркии барад , дардами сӯхт

چنان که نام دلم هرکه برد، دردم سوخت

Чу кард субҳдами изҳори ишқи гул , булбул

چو کرد صبحدم اظهار عشق گل، بلبل

Чунон з шарм барафрӯхт гул , ки шабнами сӯхт

چنان ز شرم برافروخت گل، که شبنم سوخت

Фиғон ки дар дили қудсии зи барқи ҳасрати дӯш

فغان که در دل قدسی ز برق حسرت دوش

Матоъи сабру шикеби ончӣ буд дар ҳам сӯхт

متاع صبر و شکیب آنچه بود در هم سوخت