Кӯи саранҷомӣ ки шаб равшан кунам кошона ро
کو سرانجامی که شب روشن کنم کاشانه را
Оварам шамъу бадасти орми дили парвона ро
آورم شمع و بدست آرم دل پروانه را
Белабат дар пои гулбуни бас ки холӣ монда аст
بی لبت در پای گلبن بس که خالی ماندهاست
намекунад булбули хаёли ошёни паймона ро
میکند بلبل خیال آشیان پیمانه را
Кулбаи мо бе саранҷомони чароғии гӯи мадор
کلبه ما بیسرانجامان چراغی گو مدار
Мо нрнҷоним аз худ хотири парвона ро
ما نرنجانیم از خود خاطر پروانه را
Гар зи чашмами буи хӯн ояд гуноҳ дида нест
گر ز چشمم بوی خون آید گناه دیده نیست
Бар сари лухт ҷигар бошад баннои ин хона ро
بر سر لخت جگر باشد بنا این خانه را
Хомаи таклиф аз бегонаи брнгрФтаҳи ишқ
خامه تکلیف از بیگانه برنگرفته عشق
Шона миҳробаст дар зулфати дили девона ро
شانه محراب است در زلفت دل دیوانه را
Дарди дил қудсӣ магӯ бо мардумони чашми хеш
درد دل قدسی مگو با مردمان چشم خویش
Муҳаррами ин роз натавон кард ҳар бегона ро
محرم این راز نتوان کرد هر بیگانه را