Бози нохуни сар пурсидан доғам дорад

باز ناخن سر پرسیدن داغم دارد

Хӯни дил , майли мулоқот аёғм дорад

خون دل، میل ملاقات ایاغم دارد

Ишқ чун қисмати асбоб маишат ме кард

عشق چون قسمت اسباب معیشت می‌کرد

Лолаи доғии зи миёни барад , ки доғам дорад

لاله داغی ز میان برد، که داغم دارد

Шаб ки дуздидаам орад ба сари кӯии ту пой

شب که دزدیده‌ام آرد به سر کوی تو پای

Аз ҳасади дидаи пурхӯн ба чароғам дорад

از حسد دیده پرخون به چراغم دارد

Он ниҳолам ки з шодӣ нанишинам аз пой

آن نهالم که ز شادی ننشینم از پای

Гар бидонам ки хазон рӯй ба боғам дорад

گر بدانم که خزان روی به باغم دارد

Аз чаҳ дар силсилаи зулф ту дорад дастам ?

از چه در سلسله زلف تو دارد دستم؟

Гар на савдои сари ошӯб димоғам дорад

گر نه سودا سر آشوب دماغم دارد

Муҳаррами зулфу рух ӯ натавон дид касе

محرم زلف و رخ او نتوان دید کسی

Шонаи дил май хулду оина доғам дорад

شانه دل می‌خلد و آینه داغم دارد