Аз чашмасор чашмам аз бас ки нам барояд
از چشمهسار چشمم از بس که نم برآید
Тарсам ки рафтаи рафтаи тӯфон ғам барояд
ترسم که رفته رفته طوفان غم برآید
Аз иттиҳоди чашмам бо пой , дар раҳи ишқ
از اتحاد چشمم با پای، در ره عشق
Молам чу дида бар хок , нақш қадам барояд
مالم چو دیده بر خاک، نقش قدم برآید
Гар дасти шом ҳиҷрон гирад гулӯии шаб ро
گر دست شام هجران گیرد گلوی شب را
Мушкил ки то қиёмат , аз субҳ , дам барояд
مشکل که تا قیامت، از صبح، دم برآید
Дар мавҷи хези дарё ҳар лаҳза нест тӯфон
در موجخیز دریا هر لحظه نیست طوفان
Каз рашки оби чашмами дарё ба ҳам барояд
کز رشک آب چشمم دریا به هم برآید
Аз бори меҳнати дили Фрсўди ҷисми қудсӣ
از بار محنت دل فرسود جسم قدسی
Як мушти устихон чанд бо кӯҳ ғам барояд ?
یک مشت استخوان چند با کوه غم برآید؟