Фиканд аз назарии дидаи ҳасуди маро

فکند از نظری دیده حسود مرا

з хеш карда ҷудои оташӣ чу дӯди маро

ز خویش کرده جدا آتشی چو دود مرا

Ғурури каъбаи равонами далел бткдаҳ шуд

غرور کعبه روانم دلیل بتکده شد

Вагарнаи тоби фироқ ҳарам набӯд маро

وگرنه تاب فراق حرم نبود مرا

Равои мадор ки гардад мазиди хоҳиши ғайр

روا مدار که گردد مزید خواهش غیر

Навозиши ситамӣ каз ту чашм буд маро

نوازش ستمی کز تو چشم بود مرا

зи сайри гулшани васлат чаҳ тараф барбастам

ز سیر گلشن وصلت چه طرف بربستم

Ба ғайр аз ин ки ба дил ҳасратӣ фузуд маро

به غیر از این که به دل حسرتی فزود مرا

з рашк мезанад имрӯз нашутур таънам

ز رشک می‌زند امروز نشتر طعنم

Касе ки дӯш ба ишқ ту меситуд маро

کسی که دوش به عشق تو می‌ستود مرا

зи шукр ишқ набандам забон ки айёмӣ

ز شکر عشق نبندم زبان که ایامی

зи дил ба нохуни ғами уқда ҳо гушӯд маро

ز دل به ناخن غم عقده‌ها گشود مرا

Чаҳ ҳоҷатаст тааммул ба қатли ҳамчуи манӣ

چه حاجت است تامل به قتل همچو منی

Ҳамон бааст ки бсмл кунанд зуди маро

همان به است که بسمل کنند زود مرا

Асири бахти сиёҳами гузашт аз он қудсӣ

اسیر بخت سیاهم گذشت از آن قدسی

Ки занг аз оинаи дил тавон задуд маро

که زنگ از آینه دل توان زدود مرا