з ҳиҷр кард хабардори васли ёри маро

ز هجر کرد خبردار وصل یار مرا

Салои гашт хазон медиҳад баҳори маро

صلای گشت خزان می‌دهد بهار مرا

Саводи зулф батонаст нусхаи бахтам

سواد زلف بتان است نسخه بختم

СФидбхт надидааст рӯзгори маро

سفیدبخت ندیده است روزگار مرا

зи ишқ то шудам осӯдаи зортар гаштам

ز عشق تا شدم آسوده زارتر گشتم

Фузуд нашъаи ин бода аз хумори маро

فزود نشئه این باده از خمار مرا

Фиғон ки сӯхтаму остини лутф касе

فغان که سوختم و آستین لطف کسی

Нарафт оинаи хотир аз ғубори маро

نرفت آینه خاطر از غبار مرا

зи қадари мардумаки чашм офтоб шавам

ز قدر مردمک چشم آفتاب شوم

Ба қадари зарра агар бахшеи эътибори маро

به قدر ذره اگر بخشی اعتبار مرا

Чу гуфтамаш з чаҳ бастии камар ба хӯнам гуфт

چو گفتمش ز چه بستی کمر به خونم گفت

Камар барои ҳамин бастаи рӯзгори маро

کمر برای همین بسته روزگار مرا

Намонад орзӯе дар дилам ки мардуми чашм

نماند آرزویی در دلم که مردم چشم

Ба саъй гиря наёвард дар канори маро

به سعی گریه نیاورد در کنار مرا