Марои ишқи ту гоҳе пурвирди дил , гоҳи ҷони сӯзад

مرا عشق تو گاهی پرورد دل، گاه جان سوزد

Ҳамон оташ ки дорад шамъро равшан , ҳамон сӯзад

همان آتش که دارد شمع را روشن، همان سوزد

зи бас каз дидаи ашки гарми резам бар сари кӯяш

ز بس کز دیده اشک گرم ریزم بر سر کویش

Ҷабини офтоб аз саҷдаи он остони сӯзад

جبین آفتاب از سجده آن آستان سوزد

Шикофами синаро то бар ту ҳол дил шавад равшан

شکافم سینه را تا بر تو حال دل شود روشن

Вагарна чун кунам тақрири ҳоли дил , забони сӯзад

وگرنه چون کنم تقریر حال دل، زبان سوزد

Чу фонӯси оташ аз пероҳанам имдод ме хоҳад

چو فانوس آتش از پیراهنم امداد می‌خواهد

Дилам аз содагӣ аз дидаи мардуми ниҳони сӯзад

دلم از سادگی از دیده مردم نهان سوزد

Чу маҳфил равшанаст аз оташат , ғамгин машав қудсӣ

چو محفل روشن است از آتشت، غمگین مشو قدسی

Чу шамъи имшаби ?герат то рӯз , мағзи устихони сӯзад

چو شمع امشب گرت تا روز، مغز استخوان سوزد