Ғунча бе лаъли ту зиндонӣ гулшан бошад

غنچه بی لعل تو زندانی گلشن باشد

Лоларо бе ту гули доғ ба доман бошад

لاله را بی تو گل داغ به دامن باشد

Субҳро бо шаби мо тираи саранҷомӣ чанд

صبح را با شب ما تیره سرانجامی چند

Сина бе меҳртар аз сина душман бошад

سینه بی‌مهرتر از سینه دشمن باشد

Доне эй дил ки чаҳ хӯнҳо ба дил ғунча кунам

دانی ای دل که چه خونها به دل غنچه کنم

Доғҳои ҷигари лолагар аз ман бошад

داغهای جگر لاله گر از من باشد

Ҳамнишин пандат агар нест , кам бахяи мгир

همنشین پندت اگر نیست، کمِ بخیه مگیر

Тоза кун захми маро , гарчи ба сӯзан бошад

تازه کن زخم مرا، گرچه به سوزن باشد

Занги бегонагӣ аз оинаи мо бурданд

زنگ بیگانگی از آینه ما بردند

Ошнорўиии мо бар ҳама равшан бошад

آشنارویی ما بر همه روشن باشد

Аз паии ноқа , фиғони ҷарасами барад аз ҳуш

از پی ناقه، فغان جرسم برد از هوش

Нолаи дил нарм кунад , гарчи з оҳан бошад

ناله دل نرم کند، گرچه ز آهن باشد

Нисбати каъба ва дайрам набӯд давр аз ҳам

نسبت کعبه و دیرم نبود دور از هم

Сбҳаҳ дар дастаму зуннор ба гардан бошад

سبحه در دستم و زنار به گردن باشد

Аз тамошоӣ батон бе ту тасаллӣ нашавам

از تماشای بتان بی تو تسلی نشوم

Гарчи назораам аз чашм брҳмн бошад

گرچه نظاره‌ام از چشم برهمن باشد

Шаби васли ту з назора намегардад сайр

شب وصل تو ز نظاره نمی‌گردد سیر

Дида чун шамъ агар то мижа равшан бошад

دیده چون شمع اگر تا مژه روشن باشد

Бас ки таъси надорад нафасам чун қудсӣ

بس که تاثیر ندارد نفسم چون قدسی

НшкФди ғунча , сабогар нафас ман бошад

نشکفد غنچه، صبا گر نفس من باشد