Шамъи васлати ҳаркиро шаби хона равшан ме кунад

شمع وصلت هرکه را شب خانه روشن می‌کند

Равзанаш дар хона , кори чашм душман ме кунад

روزنش در خانه، کار چشم دشمن می‌کند

Тоза шуд доғи куҳан бар дастам аз бас суда шуд

تازه شد داغ کهن بر دستم از بس سوده شد

Остин бар оташи ман кор доман ме кунад

آستین بر آتش من کار دامن می‌کند

Кош дар майхонаи ҳам холӣ кунад паймона Эй

کاش در میخانه هم خالی کند پیمانه‌ای

Онкии қандили ҳарамро пари з равған ме кунад

آنکه قندیل حرم را پر ز روغن می‌کند

Бод агар бар сояи девори гулшан май вазад

باد اگر بر سایه دیوار گلشن می‌وزد

Булбул аз кунҷи қафаси бунёд шеван ме кунад

بلبل از کنج قفس بنیاد شیون می‌کند

намекунад хори гули ночида аз дастами бурун

می‌کند خار گل ناچیده از دستم برون

Танги чашмии байн ки бо ман чашм сӯзан ме кунад

تنگ چشمی بین که با من چشم سوزن می‌کند

Хонаам май сӯзад ва ҳамсояам огоҳ нест

خانه‌ام می‌سوزد و همسایه‌ام آگاه نیست

эй хуши он оташ ки дӯдаши майл равзан ме кунад

ای خوش آن آتش که دودش میل روزن می‌کند

Ҳарфи сулҳ кул занад қудсии аҷаби девонаи ист

حرف صلح کل زند قدسی عجب دیوانه‌ایست

Олимиро бесабаб бо хеш душман ме кунад

عالمی را بی‌سبب با خویش دشمن می‌کند