Яке буд ба назари нестӣ ва ҳастӣ мо

یکی بود به نظر نیستی و هستی ما

Тафовутӣ набӯд дар хумору мастии мо

تفاوتی نبود در خمار و مستی ما

Ба мепараст мазан таънаи зонкаҳ камтар нест

به می‌پرست مزن طعنه زآنکه کمتر نیست

з май парастӣ ӯ хештани парастии мо

ز می‌پرستی او خویشتن‌پرستی ما

Буд ба дидаи нодидаи барги коҳ чун кӯҳ

بود به دیده نادیده برگ کاه چون کوه

Баланди қадари намояди фалаки зи пастии мо

بلند قدر نماید فلک ز پستی ما

Гузашти мавсими андӯҳу вақт айш омад

گذشت موسم اندوه و وقت عیش آمد

Расед навбати айёми тангдастии мо

رسید نوبت ایام تنگدستی ما

Аҷаб ки рӯзи ҷазои ҳам тавон иморат кард

عجب که روز جزا هم توان عمارت کرد

Хароб карда ишқаст малик ҳастӣ мо

خراب‌کرده عشق است ملک هستی ما