На ҳаркии марди азу дар ҷаҳон асар монад

نه هرکه مرد ازو در جهان اثر ماند

зи сад чароғи яке зинда то саҳар монад

ز صد چراغ یکی زنده تا سحر ماند

зи бас ки хӯни шаҳидони з хок ме ҷӯшад

ز بس که خون شهیدان ز خاک می‌جوشد

Нишони пой дар он кӯ ба чашм тар монад

نشان پای در آن کو به چشم تر ماند

Бидам ба гул ки чу дилҳои беғамон шод аст

بَدم به گل که چو دل‌های بی‌غمان شاد است

Хушам ба май ки ба хуноба ҷигар монад

خوشم به می که به خونابه جگر ماند

зи заъфи тан шудаам ончунон ки афғонам

ز ضعف تن شده‌ام آنچنان که افغانم

Даруни сина ба мурғи шикаста пар монад

درون سینه به مرغ شکسته پر ماند

Касе ки ҷониб гулшан равад ба гул чидан

کسی که جانب گلشن رود به گل‌چیدن

Чу гул ба нолаи мурғони боғ , дармонд

چو گل به ناله مرغان باغ، درماند