Маро чу кор бидон зулф тобдор афтод

مرا چو کار بدان زلف تابدار افتاد

Намонад тоби дил ва уқдаам ба кор афтод

نماند تاب دل و عقده‌ام به کار افتاد

зи ман чу ғунча напӯшӣ ҷамол агар доне

ز من چو غنچه نپوشی جمال اگر دانی

Ба дили з дидани рӯят чаҳ хорхор афтод

به دل ز دیدن رویت چه خارخار افتاد

Ғуломи бахти сиёҳам чаро ки ме донам

غلام بخت سیاهم چرا که می‌دانم

зи нисбаташи сару корам ба зулф ёр афтод

ز نسبتش سر و کارم به زلف یار افتاد

Маро чу оина шояд ба даст худ гирад

مرا چو آینه شاید به دست خود گیرد

Хушам ки дида чу ойӣнаам з кор афтод

خوشم که دیده‌ چو آیینه‌ام ز کار افتاد

Ҷудои з рӯй ту дод гиристан додам

جدا ز روی تو داد گریستن دادم

зи гиряи чашми марои диҷла дар канор афтод

ز گریه چشم مرا دجله در کنار افتاد