Чаҳ бошад ҷон ки ошиқ дар раҳ ҷонон барафшонад
چه باشد جان که عاشق در ره جانان برافشاند
зи ҷони беҳтари нисорӣ боядаш то он барафшонад
ز جان بهتر نثاری بایدش تا آن برافشاند
Шавад ҷайбу канори олам аз ёқӯти ашками пар
شود جیب و کنار عالم از یاقوت اشکم پر
Чу чашм хӯн фишонам доман мижгон барафшонад
چو چشم خونفشانم دامن مژگان برافشاند
Ба гардани тавқи ишқ аз зулфи трсозодаҳ Эй дорам
به گردن طوق عشق از زلف ترسازادهای دارم
Кигар сад сола зоҳид бинадаш имон барафшонад
که گر صد ساله زاهد بیندش ایمان برافشاند
Нахоҳад баъди мурдани ҳам ғуборам доманаш гирад
نخواهد بعد مردن هم غبارم دامنش گیرد
Ба ноз аз турбатам чун бугзарад домон барафшонад
به ناز از تربتم چون بگذرد دامان برافشاند
Чунин кони ғамзаи фаттони сари хӯн рехтан дорад
چنین کان غمزه فتان سر خونریختن دارد
Сазадгар сад Масеҳу хзрмшрб ҷон барафшонад
سزد گر صد مسیح و خضرمشرب جان برافشاند
Куҳани риш дилам дорад ғубории тозаи шастии кӯ
کهن ریش دلم دارد غباری تازه شستی کو
Ки бар рухсори захмами обӣ аз пайкон барафшонад
که بر رخسار زخمم آبی از پیکان برافشاند