Ҳар лаҳзаам батон ба ғамӣ ошно кунанд

هر لحظه‌ام بتان به غمی آشنا کنند

Тарсам ки рафтаи рафтаи маро бевафо кунанд

ترسم که رفته‌رفته مرا بی‌وفا کنند

Онҳо ки хори дидау гули гул шукуфта анд

آنها که خار دیده و گل‌گل شکفته‌اند

Гар новакӣ расад зи ту доне чаҳ ҳо кунанд

گر ناوکی رسد ز تو دانی چه‌ها کنند

Кӣ бо дарозии шаби ҳиҷрон вафо кунад

کی با درازی شب هجران وفا کند

Он умри ҳам ки ваъда ба рӯз ҷазо кунанд

آن عمر هم که وعده به روز جزا کنند

Дод аз шаби фироқ ки охир наме шавад

داد از شب فراق که آخر نمی‌شود

Сад рӯзи маҳшарашгар аз охир ҷудо кунанд

صد روز محشرش گر از آخر جدا کنند

Ойӣнаи хостӣ ва ндонанд ошиқон

آیینه خواستی و ندانند عاشقان

Чун дидаро ба ҳила дар ойӣна ҷо кунанд

چون دیده را به حیله در آیینه جا کنند

Гуё ки қиблаи абрӯӣ бут шуд ки зоҳидӣ

گویا که قبله ابروی بت شد که زاهدان

Дар ҳар намози саҷдаи шукрӣ адо кунанд

در هر نماز سجده شکری ادا کنند

Дар домами изтироб на аз бим куштан аст

در دامم اضطراب نه از بیم کشتن است

Тарсам аз онкии сайди забунро раҳо кунанд

ترسم از آنکه صید زبون را رها کنند

То набӯд аз шумори тмошоиёни бурун

تا نبود از شمار تماشاییان برون

Хубон ба чашми оинаи ҳам тўтё кунанд

خوبان به چشم آینه هم توتیا کنند

Нашунидаанд аҷри шаҳидони теғи ишқ

نشنیده‌اند اجر شهیدان تیغ عشق

Онҳо ки ёди чашмаи об бақо кунанд

آنها که یاد چشمه آب بقا کنند

Қавмӣ ки сари дареғи з душман надоштанд

قومی که سر دریغ ز دشمن نداشتند

Бо дӯстони музоиқа дар ҷон куҷо кунанд

با دوستان مضایقه در جان کجا کنند

Дасти умед боз надорам зи доманат

دست امید باز ندارم ز دامنت

Пероҳани ҳаёти марогар қабо кунанд

پیراهن حیات مرا گر قبا کنند

Доғами азин зиён ки чаро аҳли корвон

داغم ازین زیان که چرا اهل کاروان

Юсуф баранд ҷониби Миср ва раҳо кунанд

یوسف برند جانب مصر و رها کنند

Шояд зи ъибҷўиии бегонаи вои раҳам

شاید ز عیبجویی بیگانه وا رهم

Коши андакӣ ба айби худам ошно кунанд

کاش اندکی به عیب خودم آشنا کنند

Қудсии марӣзи ишқи куҷоу шифои куҷо

قدسی مریض عشق کجا و شفا کجا

Розӣ машав ки дарди дилатро даво кунанд

راضی مشو که درد دلت را دوا کنند