Бар сари паймонаи ғами ҳаргизи ин суҳбат набӯд

بر سر پیمانه غم هرگز این صحبت نبود

Буд ғами ҳам пеши азин , аммо ба ин лиззат набӯд

بود غم هم پیش ازین، اما به این لذت نبود

Гарчи домонаш гирифтам , шикваам ногуфта монад

گرچه دامانش گرفتم، شکوه‌ام ناگفته ماند

Офтоби толеъамро фурсат раҷъат набӯд

آفتاب طالعم را فرصت رجعت نبود

Санг чун рег равон меояд аз дунбол ӯ

سنگ چون ریگ روان می‌آید از دنبال او

Ошиқи девона ҳарҷо буд , бедаҳшат набӯд

عاشق دیوانه هرجا بود، بی دهشت نبود

Он қадри шуғли гиребони пора кардани доштам

آنقدر شغل گریبان پاره‌کردن داشتم

Каз пай бар сар задан , шаби дастро фурсат набӯд

کز پی بر سر زدن، شب دست را فرصت نبود

Кӯҳкан бар санги хорои нақш ширин ме кашид

کوهکن بر سنگ خارا نقش شیرین می‌کشید

Ишқ буд он рӯз аммо ӣнқадар ғайрат набӯд

عشق بود آن روز اما اینقدر غیرت نبود

Даври маҷлиси борҳои гаштам чу соғари дидаи боз

دور مجلس بارها گشتم چو ساغر دیده باز

Ҳеҷ каси ҷузи шиша май қобил суҳбат набӯд

هیچ‌کس جز شیشه می قابل صحبت نبود

Ростгар пурсӣ , шифо ҳам ҳаст муҳтоҷи шифо

راست گر پرسی، شفا هم هست محتاج شفا

Имтиҳон кардам , чаҳ беморӣ ки дар сиҳҳат набӯд

امتحان کردم، چه بیماری که در صحّت نبود