Ойӣнаи мо то зи рахти акси намо буд

آیینه ما تا ز رخت عکس نما بود

Рӯй дили халқ аз ҳамаи сӯи ҷониби мо буд

روی دل خلق از همه سو جانب ما بود

Шукронаи васли ту чу даии ҷони нспрдим

شکرانه وصل تو چو دی جان نسپردیم

Имрӯзи зи ҳиҷр ончӣ кашидем сазо буд

امروز ز هجر آنچه کشیدیم سزا بود

Бо ишқи ту рӯзӣ ки дилами аҳди вафои баст

با عشق تو روزی که دلم عهد وفا بست

Ин дида ки имрӯз рақибаст , куҷо буд ?

این دیده که امروز رقیب است، کجا بود؟

То пайкарам аз оташи меҳр ту барафрӯхт

تا پیکرم از آتش مهر تو برافروخت

Чун оина ҳарҷо ки шудам нури сафо буд

چون آینه هرجا که شدم نور صفا بود

Чун ҷавр ба гирди дили хубони ҳамаи гаштам

چون جور به گرد دل خوبان همه گشتم

Чизе ки ба хотир нарасонданд вафо буд

چیزی که به خاطر نرساندند وفا بود

эй лолаи рухони ҳоли дилу дида чаҳ пурсед

ای لاله‌رخان حال دل و دیده چه پرسید

То буд марои дидау дили вақфи шумо буд

تا بود مرا دیده و دل وقف شما بود

Рӯзии гузарам бар ватан кӯҳкан афтод

روزی گذرم بر وطن کوهکن افتاد

Аз теша ҳанузаш ба дили санги садо буд

از تیشه هنوزش به دل سنگ صدا بود

Гаштем басӣ дар чамани толеъи қудсӣ

گشتیم بسی در چمن طالع قدسی

Он гул ки наруед дар ӯ меҳру вафо буд

آن گل که نرویید در او مهر و وفا بود