Рашки ном ӯ забонамро зи ғайрат лол кард

رشک نام او زبانم را ز غیرت لال کرد

Ишқам аз гуфту шунӯди халқ Форғбол кард

عشقم از گفت و شنود خلق فارغبال کرد

Сарфарозиҳои гардун аз таназзулҳои мост

سرفرازی‌های گردون از تنزل‌های ماست

Пастии мо , номи душманро баланд иқбол кард

پستی ما، نام دشمن را بلند اقبال کرد

Нолаи шӯридагон шӯр оварад , чун андалеб

ناله شوریدگان شور آورد، چون عندلیب

Худ парешон буд гулро ҳам парешон ҳол кард

خود پریشان بود گل را هم‌پریشان حال کرد

{и баёзи }

{بیاض}

Аз барои имтиҳон , аввали маро помол кард

از برای امتحان، اول مرا پامال کرد

Ман ки зери лаб бар афлотӯн тамасхур ме задам

من که زیر لب بر افلاطون تمسخر می‌زدم

Ишқи тифлии охирами бозича атфол кард

عشق طفلی آخرم بازیچه اطفال کرد