Хушам ба дард макун эй давои азоб ро

خوشم به درد مکن ای دوا عذاب را

Макун макун ки иморат кунад хароби маро

مکن مکن که عمارت کند خراب مرا

Чаҳ оташӣ ту намедонам эй биҳиштӣ рӯй

چه آتشی تو نمی‌دانم ای بهشتی روی

Ки завқи гиряи ишқ ту кард оби маро

که ذوق گریه عشق تو کرد آب مرا

Ҳуҷум гиря намедонам ӣнқадар донам

هجوم گریه نمی‌دانم اینقدر دانم

Ки ҷой бар сар обаст чун ҳубоби маро

که جای بر سر آب است چون حباب مرا

зи шикваи ситамати мардум ва ҳамон хаҷалам

ز شکوه ستمت مردم و همان خجلم

Буруни набарди аҷали ҳам аз ин ҳиҷоби маро

برون نبرد اجل هم از این حجاب مرا

Аннан лутф кашидӣ ва поймол намӯд

عنان لطف کشیدی و پایمال نمود

Сабки анонеи сабри гарони рикоби маро

سبک عنانی صبر گران رکاب مرا

Ман аз қазо ба ҳамин хуши дилам ки чун қудсӣ

من از قضا به همین خوش‌دلم که چون قدسی

Набарди қисмати азин дар ба ҳеҷ боби маро

نبرد قسمت ازین در به هیچ باب مرا