Сунбули зулфи ту хат бар сунбул тар ме кашад

سنبل زلف تو خط بر سنبل تر می‌کشد

Сарви қадати ҳалқа дар гӯш санавбар ме кашад

سرو قدت حلقه در گوش صنوبر می‌کشد

Каъбаи дардӣ кашон бошад мақомӣ каз шараф

کعبه دردی‌کشان باشد مقامی کز شرف

Баҳри таъмираш , хам май хишт бар сар ме кашад

بهر تعمیرش، خم می خشت بر سر می‌کشد

Кам мабодо аз сари мо сояи доғи ҷунун

کم مبادا از سر ما سایه داغ جنون

Кӣ сари шӯридаи ҳолони нанг афсар мекашад ?

کی سر شوریده‌حالان ننگ افسر می‌کشد؟

Шармсор дидаам шабҳо ки аз паҳлавӣ ӯ

شرمسار دیده‌ام شبها که از پهلوی او

Осмон аз доманам то рӯз ахтар ме кашад

آسمان از دامنم تا روز اختر می‌کشد

Бори дигари сӯии дили байн то шавад кораши тамом

بار دیگر سوی دل بین تا شود کارش تمام

Ним бсмли интизори захм дигар ме кашад

نیم‌بسمل انتظار زخم دیگر می‌کشد

Ман ки дар базми ту роҳам нест биҳушами чунин

من که در بزم تو راهم نیست بیهوشم چنین

Ҳоли дил чунаст каз дасти ту соғар ме кашад

حال دل چون است کز دست تو ساغر می‌کشد

Бистар роҳат намедонам ки аз гардун ки хост ?

بستر راحت نمی‌دانم که از گردون که خواست؟

ӣнқадар донам ки шаб то рӯз ахгар ме кашад

اینقدر دانم که شب تا روز اخگر می‌کشد

Сарбаландӣ мекунад ашкам ба ёди қоматат

سربلندی می‌کند اشکم به یاد قامتت

Хешро шабҳо азон бар чашм ахтар ме кашад

خویش را شب‌ها ازان بر چشم اختر می‌کشد