Аҷаби қайдии сети ишқи сахти бунёд

عجب قیدی‌ست عشق سخت بنیاد

Мабодои гардании зини қайд , озод

مبادا گردنی زین قید، آزاد

Ҳамин донам ки корами рафта аз даст

همین دانم که کارم رفته از دست

намедонам ки корам бо ки афтод

نمی‌دانم که کارم با که افتاد

зи ғами мардум , ки чун ман куштаи гирдам

ز غم مردم، که چون من کشته گردم

Ки хоҳад хости узри теғи ҷаллод ?

که خواهد خواست عذر تیغ جلاد؟

зи баси вайронаи ҷӯӣ , баъди мурдан

ز بس ویرانه‌جویی، بعد مردن

зи хокам хона натавон кард бунёд

ز خاکم خانه نتوان کرد بنیاد

Наад дар сина , дил бар пои ғам , рӯ

نهد در سینه، دل بر پای غم، رو

Шиносади сайди онҷои қадари сайёд

شناسد صید آنجا قدر صیاد

Марогар хона вайрон кард , шояд

مرا گر خانه ویران کرد، شاید

Ки гардад осмонро хонаи обод

که گردد آسمان را خانه‌آباد