Дигар ба васваса тавбаам димоғ намонад

دگر به وسوسه توبه‌ام دماغ نماند

Бпори бода ки нурии дарин чароғ намонад

بپار باده که نوری درین چراغ نماند

Баҳори нолаи зи минқор булбулӣ нашикуфт

بهار ناله ز منقار بلبلی نشکفت

зи боди тафриқа , гӯйии гулӣ ба боғ намонад

ز باد تفرقه، گویی گلی به باغ نماند

Гузашти васл ва ба ҷузи ҳасратӣ ба дил нагузошт

گذشت وصل و به جز حسرتی به دل نگذاشت

Ба ёдгорам азон шуълаи ғайр доғ намонад

به یادگارم ازان شعله غیر داغ نماند

На рехти соқии васлаш , на каси лабӣ тар кард

نه ریخت ساقی وصلش، نه کس لبی تر کرد

Ба ҳайратам ки чаро бода дар аёғ намонад

به حیرتم که چرا باده در ایاغ نماند

зи тоби оташи дил хӯн намонда дар дида

ز تاب آتش دل خون نمانده در دیده

Фиғон ки ҷоми марои ршҳаҳ фироқ намонад

فغان که جام مرا رشحه فراغ نماند

Чу дил ба домани зулфи ту даст зад қудсӣ

چو دل به دامن زلف تو دست زد قدسی

Чу пайки дида , саросема дар суроғ намонад

چو پیک دیده، سراسیمه در سراغ نماند