Биё ки бе ту марои нур дар чароғ намонад
بیا که بی تو مرا نور در چراغ نماند
Баҳори айши марои лолае дар боғ намонад
بهار عیش مرا لالهای در باغ نماند
Ҳамин на замзамаи мо зи лаб фаромӯш аст
همین نه زمزمه ما ز لب فراموش است
Навой мурғи саҳари ҳам ба тараф боғ намонад
نوای مرغ سحر هم به طرف باغ نماند
Ба меҳри булбул ва парвона мехӯрам афсӯс
به مهر بلبل و پروانه میخورم افسوس
Ки об дар чаману тоб дар чароғ намонад
که آب در چمن و تاب در چراغ نماند
зи шавқи гиряи диламро чу лолаи панҷаи ғам
ز شوق گریه دلم را چو لاله پنجه غم
Чунон фишурд ки хунобаам ба доғ намонад
چنان فشرد که خونابهام به داغ نماند
Ҳамеша ҷоми ҳарифони з май лаболаб буд
همیشه جام حریفان ز می لبالب بود
Ба даври мост ки як ҷуръа дар аёғ намонад
به دور ماست که یک جرعه در ایاغ نماند
Ба кӯии дӯсти ҳам овоз ман нагардад ғайр
به کوی دوست هم آواز من نگردد غیر
Дарин чаман ки манам ҷои бонг зоғ намонад
درین چمن که منم جای بانگ زاغ نماند
Кунам канораи зи коҳили табиатони қудсӣ
کنم کناره ز کاهلطبیعتان قدسی
Марои димоғи ҳарифон бедимоғ намонад
مرا دماغ حریفان بیدماغ نماند