ё раб чаро ба дарди дилам дирўо расед

یا رب چرا به درد دلم دیروا رسید

Аз дил шикастанам ба дилаш чун садо расед

از دل شکستنم به دلش چون صدا رسید

Гулзори ҳасанро чаҳ ғам аз офати хазон

گلزار حسن را چه غم از آفت خزان

Баррагӣ агар фитод гулӣ аз қафо расед

برگی اگر فتاد گلی از قفا رسید

Кишти умеди ман чу пай барқ шуд сиёҳ

کشت امید من چو پی برق شد سیاه

То шуълаи ғамат ба кадомин гё расед

تا شعله غمت به کدامین گیا رسید

Лутфи ту буд бештар аз хоҳиши дилам

لطف تو بود بیشتر از خواهش دلم

Ҳар муддаоем аз ту ба сад муддао расед

هر مدعایم از تو به صد مدعا رسید

Носур шуд ҷароҳатам аз буии турра Эй

ناسور شد جراحتم از بوی طره‌ای

Бози ин насими лутф ба ман аз куҷо расед

باز این نسیم لطف به من از کجا رسید

Бегиря кӣ шигифтӣ дил муяссараст ?

بی گریه کی شگفتی دل میسرست؟

Гулшани зи файзи қатра ба нашав ва намо расед

گلشن ز فیض قطره به نشو و نما رسید

Дар чорсўии ишқи биҷузи ман касе намонад

در چارسوی عشق بجز من کسی نماند

Аз ҳар тараф расед балое , ба мо расед

از هر طرف رسید بلایی، به ما رسید

Дар ҳайратам ки дар қадами ҷғд буд ганҷ

در حیرتم که در قدم جغد بود گنج

Чун майманат ба сояи бол ҳумо расед ?

چون میمنت به سایه بال هما رسید؟

Қосиди миёни ошиқу маъшӯқ расм нест

قاصد میان عاشق و معشوق رسم نیست

Шуд фош ҳар хабар ки ба гӯш сабо расед

شد فاش هر خبر که به گوش صبا رسید

То шишаи умед ки паҳлу ба санг зад ?

تا شیشه امید که پهلو به سنگ زد؟

Комшби садои нола ба гӯш ошно расед

کامشب صدای ناله به گوش آشنا رسید

Ҳаргиз ба гирди водии мо маҳмилӣ нагашт

هرگز به گرد وادی ما محملی نگشت

Дар ҳайратам ки бонги ҷарас аз куҷо расед

در حیرتم که بانگ جرس از کجا رسید

Соқӣ ки ҳеҷ каси з майаш ноумед нест

ساقی که هیچ‌کس ز می‌اش ناامید نیست

Дар шишаи рехти заҳр чу навбат ба мо расед

در شیشه ریخت زهر چو نوبت به ما رسید

Қудсӣ , надид равзани мо рӯй офтоб

قدسی، ندید روزن ما روی آفتاب

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

..............................