Ваболи ҷон асирон макун раҳоӣ ро

وبال جان اسیران مکن رهایی را

Мада ба аҳли вафои ёд бевафое ро

مده به اهل وفا یاد بی‌وفایی را

Ба марги ҳам нбридм ба ҳаркии пайвастам

به مرگ هم نبریدم به هرکه پیوستم

Касе нахонда чу ман ҷузви ошноӣ ро

کسی نخوانده چو من جزو آشنایی را

Муяссараст висолати маро вале чаҳ висол

میسرست وصالت مرا ولی چه وصال

Ки ёд мекунам айём бенавое ро

که یاد می‌کنم ایام بی‌نوایی را

Зиҳии ситораи равшан ки дидаи шаб чу чароғ

زهی ستاره روشن که دیده شب چو چراغ

Тамом кард ба рӯй ту равшаноӣ ро

تمام کرد به روی تو روشنایی را

Марои зи ишқ батон пешаи машқи расвои сет

مرا ز عشق بتان پیشه مشق رسوایی‌ست

Фикандаам зи қалами ҳарфи порсое ро

فکنده‌ام ز قلم حرف پارسایی را

Ба ҷузи ту қудсӣ агар дода дил ба ёр дигар

به جز تو قدسی اگر داده دل به یار دگر

Қабул карда зи бути даъвии худоӣ ро

قبول کرده ز بت دعوی خدایی را